Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 21 grudnia 1990 r. uściślonym w piśmie z dnia 25 marca 1996 r. E. R. wystąpił do Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych " która z rażącym naruszeniem prawa pozbawiła A. R. własności nieruchomości położonej w O. i w B.". Z załączonych do pisma z dnia 25 marca 1996 r. dokumentów /pismo Wojewody z dnia 17 grudnia 1991 r. oraz orzeczenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] lipca 1949 r./ wynika, że wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczył orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform rolnych z dnia [...] lipca 1949 r. znak [...]. W dniu 11 sierpnia 2003 r. E. R. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wnosząc o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie.Skarga poprzedzona została zażaleniem, wniesionym w trybie art. 37 kpa.
W odpowiedzi na skargę, w piśmie z dnia 24 października 2003 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podał, że w sprawie zaistniała konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego, wobec czego- zwrócono się do Urzędu Wojewódzkiego w K. o " przeprowadzenie dodatkowych ustaleń umożliwiających rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji. Po nadesłaniu uzupełnionych akt przez Urząd Wojewódzki zostanie podjęta decyzja w tej sprawie o czym Naczelny Sąd Administracyjny zostanie niezwłocznie powiadomiony".
Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 16 lutego 2004 r. ponownie wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o pilne nadesłanie akt administracyjnych z uwagi na wyznaczony termin rozprawy na dzień 12 marca 2004 r.
Przy piśmie z dnia 5 marca 2004 r. przekazano Sądowi akta administracyjne. W dniu 5 marca 2004 r. wpłynęło do Sądu postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o przekazanie Wojewodzie [...] " jako organowi właściwemu sprawy dotyczącej Browaru Parowego w O., położonego na nieruchomości objętej [...]ks. Gr. Kat. O. przyjętego na podstawie art. 2 ust. 1 lit e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej /Dz.U. Nr3,poz. 13 z 1945 r./".
W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że orzekanie w sprawach,czy dana nieruchomość podpada pod działanie dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych należało w I instancji do kompetencji Wojewódzkich Urzędów ziemskich /obecnie Wojewody/.
Postanowienie to, w ocenie Sądu, nie daje podstawy do uznania, że bezczynność Ministra w sprawie niniejszej ustała. Przedmiotem sprawy, której dotyczy skarga na bezczynność nie jest bowiem wydanie orzeczenia stwierdzającego na podstawie § 5 pow. rozporządzenia, że nieruchomość nie podpada pod działanie dekretu. W tej kwestii zostało wydane orzeczenie z dnia 6 listopada 1946 r. Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w K., uchylone następnie orzeczeniem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 29 lipca 1949 r., którym stwierdzono, że nieruchomość podpada pod działanie pow. dekretu. Przedmiotem sprawy niniejszej jest żądanie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] lipca 1949 r.. Rozpatrzenie tego żądania należy do kompetencji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Bezczynność organu zobowiązanego do wydania stosownej decyzji jest ewidentna / sprawa pozostaje niezałatwiona przez okres 10 lat/.
Skarżący wyczerpał tryb z art. 37 kpa warunkujący wniesienie skargi W tych okolicznościach Wojewódzki Sad Administracyjny, działając na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.