Uzasadnienie
7/IV SAB 467/03
W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze na bezczynność Stowarzyszenie W. domagało się zobowiązania Wojewody [...] do rozpatrzenia odwołania z dnia 20 maja 2002r. złożonego przez skarżące Stowarzyszenie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2002r.. W uzasadnieniu skargi podnosiło, że mimo składania kolejnych pism m.in. z dnia 8 sierpnia 2002r. ww. organ nie rozpoznał złożonego przez niego odwołania.
Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wyjaśnił, iż skarżącemu Stowarzyszeniu udzielono odpowiedzi na piśmie z dnia 27 czerwca 2002r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu tj. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia. Dopiero w przypadku dalszej zwłoki w załatwieniu sprawy stronie służy skarga do sądu administracyjnego.
Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego wyczerpania środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) podlega odrzuceniu.
Ponieważ z akt sprawy oraz złożonego na rozprawie w dniu 25 lutego 2004r. oświadczenia skarżącego wynika, iż skarżący dopełnił powyższego wymogu, dlatego postanowiono jak w sentencji.