Uzasadnienie
K. i I. małż. L. skargą z dnia 1 września 2003 r. zarzucili bezczynność organu tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w wyegzekwowaniu obowiązków na [...] Wytwórnię [...] w R. decyzją nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r.
Wniesienie przedmiotowej skargi do Sadu poprzedzili zażaleniem złożonym w trybie art. 37 § 1 kpa do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu pierwszej instancji, lecz do dnia skargi ich wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie został załatwiony.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podniósł, że decyzja nr [...] Prezydenta Miasta [...] została wykonana w całości, o czym poinformowano skarżących już dwukrotnie, a ostatnio pismem z dnia 25 lipca 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 35 kpa organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, a sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego winny być załatwione nie później niż w ciągu miesiąca, zaś szczególnie skomplikowane nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Z dokumentów załączonych do skargi wynika, iż małż. L. pismem z dnia 18 czerwca 2003 r. wnioskowali by Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie egzekucyjne w celu wykonania obowiązków określonych decyzją nr [...] Prezydenta Miasta [...].
Zgodnie z art. 61 kpa wniosek złożony do organu wszczyna postępowanie administracyjne. Wymaga więc indywidualnego załatwienia, tak wszczętej sprawy, w ustawowo zakreślonym terminie. W sprawie niniejszej organ, mimo zażalenia złożonego przez skarżących do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 § 1 kpa, nie załatwił sprawy.
Należy więc stwierdzić, że organ pozostaje w bezczynności w sprawie zgłoszonego wniosku przez skarżących. Nie stanowi bowiem załatwienia sprawy korespondencja prowadzona ze skarżącymi, informująca ich o wykonaniu decyzji w/w Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r.
Po złożeniu wniosku przez małż. L., organ winien przede wszystkim rozstrzygnąć, czy jest właściwy rzeczowo do rozpoznania wniosku, mając na uwadze treść art. 20 § 1 ustawy z dnia 17.06.1966 r. "o postępowaniu egzekucyjnym w administracji" – w brzmieniu obowiązującym od 15.01.2001 r. (Dz. U. nr 216, poz. 1824). Zauważyć należy, iż przekazanie sprawy organowi właściwemu rzeczowo, stanowi procesowe jej załatwienie w myśl art. 65 § 1 kpa.
Ponieważ wniosek małż. L. nie został w ogóle rozpoznany – Sąd uznał zasadność skargi na bezczynność organu i na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.