Uzasadnienie
Stanisław W. pismem z dnia 12.12.2001 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody M. W uzasadnieniu swej skargi skarżący stwierdził, iż pismem z dnia 6.03.1996 r., a również w kolejnych pismach zwracał się do organu o wydanie orzeczenia w przedmiocie przyznania na podstawie art. 160 par. 4 Kpa odszkodowania za straty poniesione wskutek stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia 29.03.1996 r. Wojewoda M. stwierdził nieważność pozwolenie budowlanego z dnia 15.12.1987 r. zezwalającego skarżącemu na budowę budynku gospodarczego, a następnie w wyniku tej decyzji wydana została w dniu 25.07.1996 r. decyzja nakazująca przymusową rozbiórkę przedmiotowego obiektu.
Pismem z dnia 9.10.2001 r. skarżący wniósł zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Wojewody M. i w związku z powyższym zażaleniem organ ten zwrócił się w dniu 29.10.2001 r. do Wojewody o informację dotyczącą aktualnego stanu sprawy w przedmiocie wniosku o przyznanie odszkodowania.
W odpowiedzi na powyższą skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie stwierdzając, iż akta sprawy znajdują się w Sądzie Okręgowym w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy stwierdzić, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę na bezczynność określono organu ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 par. 1 Kpa oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekroczyła terminy określone w art. 35 Kpa. W sprawie niniejszej nie budzi żadnych wątpliwości wystąpienie w odniesieniu do Wojewody M. przesłanek od spełnienia, których uwarunkowane jest zastosowanie dyspozycji art. 26 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Przedmiotem postępowania objętego skargą na bezczynność jest rozpatrzenie wniosku strony skarżącej o przyznanie odszkodowania w wyniku stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej skarżącemu na budowę budynku gospodarczego.
W żadnym wypadku nie jest możliwy do zaakceptowania fakt zwłoki w rozpoznaniu powyższego wniosku przez organ z tego względu, iż akta administracyjne zostały przekazane do Sądu Okręgowego. Zauważyć bowiem należy, iż przekazanie akt przez organ właściwy nie zwalnia tegoż organu z obowiązku rozpoznania wniosku do tegoż organu skierowanego. W przedmiotowej sprawie należy podkreślić, że zwłoka w rozpoznaniu wniosku wniesionego przez stronę skarżącą jest znaczna i nie została żadną racjonalną przyczyną przez organ wyjaśniona.
Zważywszy na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 26 i art. 55 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł, jak w wyroku.