Uzasadnienie
Skarżący A. L. wniósł w dniu 31 października 2002r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie bezczynności Wojewody [...] w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty Z. z dnia [...] września 2002r. odmawiającej zwolnienia z opłaty na konserwację urządzeń melioracji wodnych. Decyzja Starosty Z. zawierała błędne pouczenie o możliwości złożenia odwołania do Wojewody [...], co spowodowało, że strona skierowała odwołanie do tego organu. Wojewoda [...] przekazał odwołanie wg właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., jako organu właściwego do jego rozpoznania, a o fakcie tym poinformował skarżącego pismem z dnia 11 grudnia 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak wynika z pism Wojewody [...] i Starosty Powiatu w Z.(k- 24 i k- 25) oraz nadesłanych akt administracyjnych w dniu 30 grudnia 2002r. rozpoznało odwołanie A. L. i wydało decyzję w sprawie.
Należy więc stwierdzić, że w niniejszej sprawie Wojewoda [...] nie był organem właściwym do rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji z [...] września 2002r. i po otrzymaniu odwołania przekazał je do właściwego organu, co doprowadziło do załatwienia sprawy.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), postępowanie, jako bezprzedmiotowe, podlegało umorzeniu.