Uzasadnienie
Zakres kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych określony został w art. 17 i 16 ust. 104 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Stosownie do brzmienia w/w przepisu sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organu wyłącznie w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 ustawy czyli w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie a także rozstrzygające co do istoty sprawy postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące, przyznania, stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa.
W niniejszej sprawie skarżący domagają się od Gminy [...] zapewnienia im dostępu do drogi publicznej, żądając aby wystąpiła ona do sądu powszechnego o ustanowienie drogi koniecznej
Tego rodzaju żądanie nie mieści się w kategorii wymienionych wyżej przypadków
, uprawniających sąd do rozpatrzenia skargi na bezczynność organu. Zaznaczyć przy tym należy, że uprawnienie do wystąpienia z pozwem o ustanowienie drogi koniecznej przysługuje właścicielom działek pozbawionych dostępu do drogi publicznej.
Uwzględniając powyższe sąd uznał skargę na bezczynność organu za niedopuszczalną i na zasadzie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.