Uzasadnienie
J. J. pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wniósł skargę na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie wszczęcia śledztwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji.
W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o jej oddalenie argumentując swój wniosek dotychczasowym przebiegiem postępowania dyscyplinarnego prowadzonego wobec mł. asp. Z. O., któremu skarżący zarzucał naruszenie obowiązków służbowych.
Po wezwaniu Sądu z dnia 26 lipca 2012 r. do sporządzenia odpowiedzi na skargę, której przedmiotem jest bezczynność, a nie postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariusza Policji ponownie, w odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ ten wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podniósł, iż nie jest on organem uprawnionym do wszczynania i prowadzenia postępowań w formie śledztwa. Postanowienie w takiej sprawie wydaje Prokurator w sytuacji, kiedy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Prokurator jest również organem prowadzącym śledztwo, natomiast może powierzyć Policji prowadzenie śledztwa w całości czy w części albo dokonanie poszczególnych czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie art. 243 p.p.s.a może być ona przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku.
Jednocześnie stosownie do 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć z możliwością jej wniesienia do sądu. Zgodnie z poglądami zaprezentowanymi w orzecznictwie, niedopuszczalność skargi jest oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a tym samym podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2004r., OZ 140/04).
W pierwszym rzędzie rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności skargi na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie wszczęcia śledztwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania służy w przypadkach określonych w pkt 1-4a ust. 2 tego artykułu. Chodzi zatem niewydanie w terminie takich aktów jak: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
J. J. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w związku ze skargą na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie wszczęcia śledztwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji.
Skarga w takiej sprawie, skoro nie chodzi tu o bezczynności donosząca się do podejścia jednego z wymienionych wyżej aktów lub czynności, jest niedopuszczalna, co oznacza jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. W takiej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 247 p.p.s.a, należało orzec jak na wstępie.