Uzasadnienie
B. M. pismem z dnia [...] lipca 2012 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które zdaniem skarżącej nie udzieliło odpowiedzi na jej skargę z dnia [...] maja 2012 r. skierowaną do tutejszego sądu. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2012 roku wezwano skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe postępowanie wystąpiła do organu z żądaniem usunięcia naruszenia prawa w trybie 37 § 1 k.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie skarżąca stwierdziła, iż nie wiedziała o wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego zatem tego nie uczyniła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w danej sprawie. Innymi słowy skarga do sądu dla swej dopuszczalności musi zostać poprzedzona skorzystaniem ze środka odwoławczego, jeśli ustawa takowy przewiduje.
Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie skarżąca – co wynika z treści pisma z [...] sierpnia 2012 r. – nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. trybu z art. 37 § 1 k.p.a., a zatem nie dopełniła wskazanego w art. 52 § 1 P.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.