Uzasadnienie
W dniu [...] J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący żąda stwierdzenia bezczynności organu, zobowiązanie Burmistrza Gminy do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, zobowiązanie Burmistrza Gminy do ukarania dyscyplinarnego osoby odpowiedzialnej za niezałatwienie sprawy, wymierzenie grzywny w wysokości 5000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi stwierdził, iż w dniu [...] złożył wniosek o udostępnienie informacji odnośnie długu publicznego Gminy K. na dzień [...], z rozróżnieniem na kredyty i pożyczki oraz wskazanie jaki stanowią one "procent w stosunku do budżetu". Pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej do dnia złożenia skargi żądanej informacji nie uzyskał.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, iż żądane informacje zostały udostępnione skarżącemu pismem z dnia [...]. Ponadto, zdaniem organu, skarżący jako były Burmistrz Gminy, posiadał wystarczającą wiedzę o zadłużeniu. Wskazał także na liczne wnioski o udostepnienie informacji publicznej składane przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie organ w terminie ustawowym organ uwzględnił w całości skargę na bezczynność i w konsekwencji żądane informacje zostały udostępnione skarżącemu pismem z dnia [...]. Następnie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] potwierdził fakt otrzymania informacji publicznych objętych wnioskiem, a ponadto wniósł o umorzenie postępowania.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż w niniejszym postępowaniu ma zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi podstawę do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zasadność podjęcia przez sąd rozstrzygnięcia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy odnosić do sytuacji, gdy w toku postępowania sądowego a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, co ma miejsce np. w przypadku skorzystania przez z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu bezczynność, ze względu na nieznaczne opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na wniosek, nie nosiła znamion rażącego naruszenia prawa. Z tych samych względów Sąd oddalił wniosek o wymierzenie kary grzywny organowi.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 umorzył postępowanie sądowo administracyjne, zaś na zasadzie art. 201 § 1 w związku z art. 200 p.p.a. zasądził zwrot kosztów postępowania.