Uzasadnienie
A S.A. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność B S.A. w T. w przedmiocie udostępnienia treści umów, porozumień lub ugód wraz z załącznikami zawartych z C sp. z o.o. z siedzibą w T. oraz Z. G. "[...]" Przedsiębiorstwo D z siedzibą w T. Pismem procesowym z dnia 5 sierpnia 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej działając na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718.) cofnął skargę na bezczynność B S.A albowiem wnioskowana informacja publiczna została udzielona, wniósł także o zwrot uiszczonego wpisu od skargi oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. cofnęła skargę. Sąd uznał, iż w sprawie nie zachodzą nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności
Odnośnie wniosku o zasądzenie kosztów, wskazać należy, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu tylko w przypadku, gdy umorzenie to nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a więc w przypadku zastosowania trybu autokontroli przez organ. Zastosowanie trybu autokontroli powoduje bezprzedmiotowość postępowania uzasadniającą wydanie postanowienia o umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W razie cofnięcia skargi brak jest natomiast podstawy prawnej do zasądzenia kosztów, poza zwrotem wpisu.
Sąd nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. II SAB/Po 120/14 w którym sąd umorzył postępowanie wskazując art. 161 § 1 pkt 1 i jednocześnie zasądził od organu na rzecz strony zwrot kosztów postępowania wskazując art. 201 § 1 P.p.s.a., na mocy którego sąd zwraca stronie skarżącej wpis w razie umorzenia z przyczyny określonej w art. 54 § 3 kiedy to podstawę umorzenia stanowi art. 161 § 1 pkt 3. Należy zaakcentować, że skarżący jest dysponentem swojej skargi, w związku z czym jej cofnięcie wiąże sąd bez względu na to, czy istniałyby też inne powody jego umorzenia. Tym bardziej, że w niniejszej sprawie strona skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.