Uzasadnienie
P.O. działający przez zawodowego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] – Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w zakresie rozpoznania wniosku o wypłatę świadczeń pieniężnych z tego Funduszu, złożonego w trybie ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1256).
W piśmie z dnia 26 września 2016 r. skarżący cofnął skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na podstawie art. 200 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne – jeśli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną.
Wobec tego, cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postępowanie sądowe umorzyć
Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na podstawie art. 200 P.p.s.a. Odnosząc się do tego wniosku należy stwierdzić, że w przypadku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie zachodzą podstawy do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżących (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt II OZ 461/07, niepubl.). Zgodnie z przepisem art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Wobec tego sąd zobligowany jest do rozstrzygnięcia wniosku strony o zwrot kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz w orzeczeniach, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. Ponadto rozstrzygnięcie o kosztach należy zamieścić w postanowieniach o umorzeniu postępowania, ale jedynie gdy umorzenie nastąpiło w wyniku zastosowania przez organ autokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.), a także przeprowadzenia skutecznej mediacji (art. 118 § 2 P.p.s.a.), o których mowa w art. 201 P.p.s.a. Brak jest natomiast podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 P.p.s.a., tj. np. w przypadku umorzenia postępowania wskutek cofnięcia skargi przez skarżącego.