Uzasadnienie
M.F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Miasta C. w sprawie "wydania decyzji administracyjnych określonych w piśmie organu z dnia 7 grudnia 2016r. nr [...]" W tymże piśmie organ poinformował skarżącego o przebiegu postępowania w czterech sprawach dotyczących zasiłków celowych.
Skarga po wpływie do Sądu została rozdzielona na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na cztery skargi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Gl 148/17 jest bezczynność organu w zakresie postępowania dotyczącego decyzji z dnia [...]r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup biletów komunikacji miejskiej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 15 maja 2017r., strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie, czy przed złożeniem skargi wniosła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz nadesłanie dowodu wniesienia zażalenia wraz z jego odpisem.
W związku ze zmianą adresu zamieszkania skarżącego powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 10 lipca 2017 r. Skarżący w piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. podał, że w sprawie "decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup biletów raczej zażalenia nie było".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność Burmistrza Miasta C., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, jej wniesienie dopuszczalne jest dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia, w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (art. 37 K.p.a.).
Natomiast w przedmiotowej sprawie – pomimo wezwania – skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi na bezczynność tegoż organu złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Ponadto w aktach administracyjnych również brak takiego zażalenia.
Z powyższych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.