Uzasadnienie
W dniu [...] wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo, nazwane przez skarżącego J. Ś. "osobistą skargą kasacyjną".
W treści pisma wskazane zostało, iż skarżący kwestionuje wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 13 kwietnia 2007 r. postanowienie o odrzuceniu jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta S. Wraz z doręczeniem skarżącemu wskazanego wyżej postanowienia otrzymał on pouczenie stanowiące, iż skarga kasacyjna, której przedmiotem postanowienie odrzucające skargę powinien sporządzić profesjonalny pełnomocnik (adwokat lub radca prawny) albo doradca podatkowy, a składa się ją w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Mimo tego pouczenia skarga kasacyjna wskazana wyżej sporządzona została osobiście przez skarżącego.
Zauważa się również, iż w toku postępowania sądowoadministracyjnego, na wniosek skarżącego przyznano mu pomoc w postaci adwokata z urzędu, jednak zrezygnował on z jego pomocy występując do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. Skarga ta powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, względnie przez Rzecznika Praw Obywatelskich albo sędziego, prokuratora, notariusza lub profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będących stroną czy przedstawicielem ewentualnie pełnomocnikiem strony. O wskazanych wyżej wymogach skarżący został prawidłowo pouczony, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru pouczenia przesłanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wraz z odpisem postanowienia z dnia 13 kwietnia 2007 r. i jego uzasadnienia.
Mimo tego skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście nie będąc jednocześnie żadnym z podmiotów wymienionych w treści art. 175 § 2 p.p.s.a.
Tym samym zachodzi konieczność odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalnej, jak też orzeczono w sentencji na mocy art. 178 p.p.s.a.
SW