Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 maja 2017 r. T.S. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie świadczeń finansowych związanych z lokalem mieszkalnym.
Z kolei w piśmie z dnia 22 maja 2017 r., z uwagi na wydanie przez organ w dniu [...]r. decyzji nr [...]przyznającej pomoc finansową na budowę domu, skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego ze względu na jego bezprzedmiotowość.
W związku z treścią powyższego pisma, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy tut. Sąd dnia 3 lipca 2017 r., zwrócił się do skarżącego o oświadczenie, w terminie 7 dni, czy cofa skargę- pod rygorem przyjęcia, że cofa.
Skarżący do dnia dzisiejszego nie udzielił odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.