Uzasadnienie
J. Z. pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie choroby zawodowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 października 2016 r. wezwano skarżącego do wykazania, czy skarżący przed wniesieniem skargi wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Skarżący przesłał do tutejszego sądu pismo procesowe z dnia 7 listopada 2016 r., jednakże nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 271870 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.)., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1412 ze zm.) w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego- Główny Inspektor Sanitarny.
Z powyższego wynika, że skuteczność niniejszej skargi uzależniona jest od poprzedzenia jej zażaleniem do Głównego Inspektora Sanitarnego. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony.
W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia (zażalenia w postępowaniu administracyjnym na bezczynność organu na podstawie art. 37 k.p.a.), skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji