Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 października 2016 r. A Spółka jawna [...] w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w G. w przedmiocie informacji publicznej.
Zarządzeniem z dnia 28 października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej
Przesyłka zawierająca wezwanie została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 9 listopada 2016 r. co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 25). W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przepis art. 29 P.p.s.a. stanowi natomiast, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W stanie faktycznym sprawy, skarga została podpisana przez A. B. Tymczasem do skargi nie dołączono dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie tej osoby do działania w imieniu strony skarżącej.
Brak dokumentów pozwalających ustalić, czy skargę podpisała osoba uprawniona do reprezentowania strony skarżącej jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, brak ten nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 16 listopada 2016 r.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.