Uzasadnienie
W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo datowane na dzień [...]r. zatytułowane,,pozew", w którym M. G. wniósł o wgląd do teczki akt osobowych sporządzonych przez Informację Wojska Polskiego i Urząd Bezpieczeństwa.
Na mocy zarządzenia z dnia [...]r. tamt. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie czy przedmiotem jego skargi jest bezczynność organu czy tez określony akt, decyzja bądź postanowienie.
W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia [...]r. oświadczył, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu (urzędników) i ich postanowienia wynikające z błędnej interpretacji ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej.
W dalszej kolejności WSA w Opolu ponownie wezwał M. G. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, jej braku formalnego poprzez wskazanie czy przedmiotem bezczynności Instytutu Pamięci Narodowej jest udostępnienie wglądu do teczki akt osobowych skarżącego czy też udostępnienie dodatkowych dokumentów związanych z okolicznościami [...] skarżącego, jak to wskazał w piśmie z dnia [...]r. uzupełniającym skargę.
Przedmiotowe wezwanie awizowano dwukrotnie w dniu [...]r. oraz w dniu [...]r. W dalszej kolejności wobec nie odebrania przesyłki w terminie Urząd Pocztowy dokonał jej zwrotu do tut. Sądu.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, mocą postanowienia z dnia [...]r. przekazał sprawę M. G. według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z uwagi na fakt, iż siedziba organu administracji publicznej, którego skarga dotyczy znajduje się na obszarze właściwości Sądu w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z treścią art. 59 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). zwanej dalej w skrócie P.p.s.a,. czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.
W przedmiotowej sprawie doręczenie wezwania skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z art. 72 P.p.s.a. w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.
W myśl art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób opisany powyżej, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Czternastodniowy termin, o którym mowa powyżej wynika z faktu, stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 niezgodności powyższego artykułu z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, a także z treści rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, do stosowania przepisów, którego odsyła art. 65 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu awizowano w dniu [...]r. oraz powtórnie w dniu [...]r. Skutek doręczenia wezwania Sądu nastąpił zatem w dniu [...]r., z kolei termin do uzupełnienia braku skargi upłynął odpowiednio w dniu [...]. Skarżący w przewidzianym terminie nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Przepis art. 58 § 1 pkt.3 P.p.s.a. przewiduje, iż Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt.3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.