Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 lipca 2018 r. A.G., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata D.Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora A w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W dniu 31 lipca 2018 r. do siedziby tut. Sądu wpłynęło oświadczenie pełnomocnika, że cofa wyżej wymienioną skargę albowiem skarżący wniosek o udostępnienie informacji publicznej wysłał na błędny adres mailowy organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
Jednocześnie zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Wobec powyższego, również na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.