Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 października 2014 r. J. P. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta B. w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
W kolejnym piśmie z dnia 13 grudnia 2014 r. skarżący uznał, iż jego skarga jest bezzasadna i wniósł o jej "wycofanie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie sądowo administracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W omawianej sprawie skarżący pismem procesowym z dnia 13 grudnia 2014 r. cofnął skargę.
Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa w związku z art. 60 Ppsa orzekł jak w sentencji.
W świetle art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.