Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2014 r. (data prezentaty) T.A. złożył osobiście w Prokuraturze Okręgowej w K. pismo (datowane omyłkowo na 24 kwietnia 2014 r.) z prośbą o wyjaśnienie następujących kwestii;
1/ czy stosowanie bezprawnego nacisku przez osobę trzecią, Kancelarię Prawno-Windykacyjną, w celu wywarcia wpływu na pełnomocnika wykonującego działania z urzędu (zmuszanie do zaniechania prawnych czynności służbowych zleconych przez Sąd): a/ jest zgodne z prawem, b/ czy też stanowi wykroczenie lub przestępstwo;
2/ czy kierowanie ścigania (przeciwko pełnomocnikowi wykonującemu działania z urzędu) o przewinienie dyscyplinarne: a/jest zgodne z prawem, b/ czy też stanowi wykroczenie lub przestępstwo;
3/ czy tworzenie fałszywych dowodów lub podejmowanie innych podstępnych zabiegów oraz skierowanie (przeciwko pełnomocnikowi wykonującemu działania z urzędu) ścigania o przewinienie dyscyplinarne albo podjęcie takich zabiegów w toku tego postępowania: a/ jest zgodne z prawem, b/ czy też stanowi wykroczenie lub przestępstwo;
4/ czy nw. wymienione słowa Prezesa Kancelarii Prawno-Windykacyjnej (osoby trzeciej): “20 października 2011 roku zostały przez Panią... złożone do sądu wnioski o Pana odwołanie w związku z niesumiennym postępowaniem. W związku z tym nie jest Pan władny podejmować czynności w sprawie już od złożenia wniosku. Jednocześnie dalsze czynności podejmowane w powyższych sprawach są szkodliwe i nawołujemy do zaprzestania w/w procederu, gdyż przestał Pan pełnić funkcje Pełnomocnika": a/ są zgodne z prawem i stanem faktycznym; b/ czy też stanowią wykroczenie lub przestępstwo.
5/ czy osoba nie posiadająca wykształcenia prawnego może: a/ świadczyć pomoc prawną, b/ zawierać umowę ze stroną w sprawach, w których strona ma pomoc prawną, w tym bezzasadnie ingerować w czynności pełnomocnika z urzędu.
Pismo powyższe zostało przekazane Prokuratorowi Rejonowemu K. Północ w K., w celu załatwienia jako zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
W piśmie z dnia 20 października 2014 r. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa A przy B S.A. KWK [...] wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Prokuratury Okręgowej. W uzasadnieniu skargi wskazała, że T.A. wystąpił z wnioskiem z 24 lutego 2014 r. do Prokuratury Okręgowej w K. o udzielenie odpowiedzi w kwestiach zawartych w pkt 1 – 6. Upłynęło ponad sześć miesięcy, a nie otrzymał niezbędnych wyjaśnień. Podniosła, że w tej sytuacji T.A. zwrócił się do niej o pomoc ze względu na jej ustawowe i statutowe zadania. W końcowej części skargi organizacja związkowa wniosła o rozpatrzenie sprawy także w ramach ustawy o Prokuraturze i ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a.
Natomiast skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy bezczynności Prokuratora Okręgowego w K. w zakresie wniosku złożonego w dniu 25 lutego 2014 r. przez T.A. Z treści zaś tego wniosku wynika, że dotyczy on wyrażenia opinii, czy też zajęcia stanowiska co do kwestii (w sposób dosłowny) przytoczonych wyżej, a w zakresie pkt 5, dodatkowo zawiera prośbę o wyjaśnienie niektórych unormowań dotyczących świadczenia pomocy prawnej.
Wymieniony wniosek nie dotyczy zatem żądania udzielenia informacji publicznej.
Informacją publiczną nie są bowiem oceny i opinie organu, ani też interpretacja przepisów. Co do pytania zawartego w pkt 5 wniosku dodać należało, że wyjaśnienia obowiązujących przepisów prawa, mogą być przedmiotem porady prawnej, a nie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Jak bowiem wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie, informacja publiczna dotyczy sfery faktów, może nią być treść określonego dokumentu. Natomiast w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie można domagać się wyrażenia opinii na dany temat, przeprowadzenia oceny lub dokonania interpretacji.
Z tych powodów, że kwestie objęte wnioskiem T.A., nie stanowią informacji publicznej, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie.
Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.
Podkreślenia wymagało, że pozostałe pytania wymienione w skardze - poza tymi, które zostały zawarte we wniosku złożonym w dniu 25 lutego 2014 r. przez T.A., nie mogły stanowić przedmiotu analizy w niniejszej sprawie, gdyż skarga – jak wynika z jej treści - dotyczyła bezczynności Prokuratora Okręgowego w K. w zakresie tego właśnie wniosku z dnia 25 lutego 2014 r. (i nie ma w niej nawet wzmianki o tym, że został złożony wniosek co do pozostałych pytań zawartych w jej treści).