Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. T. M. reprezentowany przez pełnomocnika adwokat A.S wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka.
Następnie pismem z dnia 12 lipca 2017 r., w odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu, pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że T. M. przed złożeniem skargi osobiście udał się do Ośrodka Pomocy Społecznej w R., celem wyjaśnienia sytuacji i ponaglenia w rozpoznaniu swojego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku skargi na bezczynność postępowania przez organ, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.)., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego- samorządowe kolegia odwoławcze.
Z powyższego wynika, że skuteczność niniejszej skargi uzależniona jest od poprzedzenia jej zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony.
W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia (zażalenia w postępowaniu administracyjnym na bezczynność organu na podstawie art. 37 k.p.a.), skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.