Uzasadnienie
Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych normuje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Stosownie do postanowień tego przepisu wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W przypadku właściwości miejscowej przyjmuje się, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 lipca 2018 r. sygn. akt I OSK 3/18 uwzględniając skargę kasacyjną [...] z siedzibą w W. od wyroku tutejszego Sądu z 29 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV SAB 125/17 zobowiązał Sąd do ustalenia podmiotu, którego bezczynność stała się przedmiotem wszczętego skargą postępowania wyjaśniającego, a po dokonaniu ustaleń w tym zakresie szczegółowo ustosunkuje się do kwestii zdolności sądowej podmiotu, na którego skargę na bezczynność zakwalifikowano jako przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wykonując wskazania zamieszczone w powyższym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał skarżącego do jednoznacznego wskazania organu, którego bezczynność skarży. Skarżący pismem z [...] r. odpowiedział na wezwanie i wskazał jako organ na którego się skarży w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej jest [...] w W. Skoro wskazany przez skarżącego [...] ma swoją siedzibę w Warszawie, to sądem właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wobec powyższego zgodnie z art. 59 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawę należało przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.