Uzasadnienie
K. M. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Okręgowego w G. w sprawie wniesionego przez skarżącego w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenia na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Z. dotyczącą wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.
Kwestia bezczynności jest przedmiotem odrębnego postępowania o sygn. akt IV SAB/Gl 1/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna z dwóch powodów.
Po pierwsze – w sprawach o udostępnienie informacji publicznej nie stosuje się trybu zażaleniowego z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy tego Kodeksu wchodzą w grę jedynie w ograniczonym zakresie, wyznaczonym w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), a więc w przypadku wydawania decyzji odmownej lub umarzającej postępowanie. Skarżący nie wniósł o wydanie tego rodzaju decyzji, w związku z czym nie przysługiwało mu zażalenie z art. 37 § 1 kpa na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dot. udzielenia informacji publicznej. Bez znaczenia jest w tym względzie okoliczność, że organ I instancji wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej. Dopiero po uruchomieniu postępowania odwoławczego skarżący mógłby składać zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa, w razie ewentualnej bezczynności lub przewlekłości w rozpatrzeniu jego odwołania.
Po drugie – niedopuszczalna jest skarga na przewlekłość postępowania organu wyższego stopnia w zakresie niezałatwienia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenie to stanowi formalny wymóg poprzedzający wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość w ramach postępowania prowadzonego według procedury objętej przepisami kpa. Po wniesieniu takiego zażalenia strona może skarżyć bezczynność lub przewlekłość postępowania organu, przed którym toczy się postępowanie administracyjne (główne), bez względu na zachowanie organu wyższego stopnia, do którego zażalenie zostało skierowane. Wskazać przy tym należy, że nawet wydanie przez ten organ postanowienia nie zmienia tego stanu rzeczy, gdyż nie służy na nie zażalenie (vide: art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: ppsa.
Dodać również wypadnie, iż nie ma w sprawie zastosowania art. 3 § 2 pkt 9 ppsa powołany w skardze, bowiem dotyczy on szczególnych postępowań, ale prowadzonych w trybie kpa lub ordynacji podatkowej, który – co już podniesiono w odniesieniu do kpa – nie obowiązuje (z podanymi wyjątkami) w przedmiocie udostępniania informacji publicznej. Z uzasadnienia poprawki legislacyjnej dot. tego przepisu nie wynika też, by intencją jej wyprowadzenia było poszerzenie zaskarżalności bezczynności lub przewlekłości postępowania organu w ramach postępowania administracyjnego poza przypadki związane z art. 3 § 2 pkt 1 i 2 ppsa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ppsa orzeczono, jak w sentencji.
ec