Uzasadnienie
L. L. w piśmie procesowym datowanym na dzień [...] zawarł wniosek o wyłączenie sędziego NSA Szczepana Praxa.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że ww. sędzia brał udział w postępowaniu w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 367/08, w której odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz wyraził swój osąd o braku bezczynności organów PIS, w związku z czym w niniejszej sprawie był nieobiektywny. Zdaniem skarżącego, z wyżej naprowadzonych powodów oraz w świetle przepisów prawa, niedopuszczalne jest uczestniczenie sędziego NSA Szczepan Praxa w tej sprawie.
W oświadczeniu złożonym w związku z wnioskiem skarżącego sędzia Szczepan Prax zaznaczył, iż brak jest podstaw do wyłączenia go od rozpoznawania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie rozważań dotyczących zasadności złożonego przez skarżącego wniosku, celowym jest odwołanie się do samej instytucji wyłączenia sędziego, zawartej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie bowiem z art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 18 zawierającego katalog przyczyn powodujących wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, reguluje kwestię wyłączenia sędziego z przyczyn innych niż wymienione w art. 18, a więc dotyczących względnych przesłanek wyłączenia sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie art. 19 ustawy są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, mogące budzić wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Odnosząc się zatem do wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów prawa nie mógł on odnieść skutku. Nie może być bowiem przesłanką wyłączenia sędziego od udziału w sprawie fakt, iż orzekał on w innej, wcześniejszej sprawie tego samego skarżącego. Również przeświadczenie, że dany sędzia w związku z prowadzeniem innej sprawy skarżącego jest nieobiektywny w tej sprawie nie stanowi przesłanki wyłączenia. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w niniejszej sprawie. Nie zachodzą też przyczyny opisane w art. 18 P.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziego z mocy ustawy.
Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 §1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.