Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 20017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucił skargę E.Ś. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w K. w przedmiocie potwierdzenia odprowadzania składek na dodatkowe ubezpieczenie emerytalno- rentowe.
Postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna zostać sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 18 maja 2017 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 77).
Dnia 29 maja 2017 r. skarżący wniósł na powyższe orzeczenie do tut. Sądu pismo zatytułowane "zażalenie", które osobiście sporządził oraz podpisał. Sąd uznał, że pismo to stanowi osobistą skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 6 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej może zostać sporządzona przez rzecznika patentowego. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi więc jedną z przesłanek jej dopuszczalności. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest zatem skargą wadliwą, która to wadliwość nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków skargi.
Skoro skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 kwietnia 2017 r. została sporządzona przez skarżącego osobiście, to po myśli przytoczonych wyżej przepisów należało uznać ją za niedopuszczalną.
Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.