Uzasadnienie
W piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy O.. W skardze wskazał, że w dniu 29 czerwca 2017 r. drogą elektroniczną wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej i pomimo upływu dwóch miesięcy Wójt Gminy O. nie udzielił odpowiedzi na pkt 3 wniosku, przez co pozostaje w stanie bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wniósł o umorzenie postępowania w zakresie żądania skargi dotyczącego zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej, ponieważ w dniu wpływu skargi do organu, żądana informacja została przekazana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji w zakresie udostępnienia informacji publicznej wnoszona jest przez osobę lub podmiot, który wystąpił o jej udostępnienie.
W rozpoznawanej sprawie, w piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r. wysłanym drogą elektroniczną z adresu poczty mailowej [...], anonimowa osoba wystąpiła z żądaniem udostępnienia:
- 1. kopii wszystkich dokumentów, pism wykorzystywanych w trakcie XXX sesji Rady Gminy O. w dniu [...] r., z wyłączeniem dokumentów, które zostaną opublikowane na stronach BIP urzędu,
- 2. kopii złożonych interpelacji oraz udzielonych odpowiedzi,
- 3. kopii protokołu z sesji – względnie przesłanie zapisu dźwięku, gdyby nie można było dotrzymać 14 dniowego terminu udzielenia odpowiedzi,
- 4. listy osób biorących udział w sesji (radni, pracownicy urzędu, zaproszeni goście, inni).
We wskazanym piśmie zaznaczono, że odpowiedź w formie skanu dokumentów należy przesłać na adres poczty elektronicznej, z którego wysłano wniosek.
Odpowiedź na wniosek w zakresie pkt 1, 2 i 4 została udzielona w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. Ponadto wnioskodawca został poinformowany, że protokół z sesji XXX Rady Gminy O. przesłany zostanie po przyjęciu przez Radę i jednocześnie przedłużono termin rozpoznania sprawy do dnia 28 sierpnia 2017 r. Następnie po przyjęciu przez Radę protokołu z XXX sesji został on wysłany na wskazany adres mailowy w dniu 30 sierpnia 2017 r.
W dniu 30 sierpnia 2017 r. do siedziby organu administracji wpłynęła skarga na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wniesiona przez M. P.. Z treści tej skargi wynika, że jest ona wnoszona w imieniu własnym i związana jest ona z bezczynnością wymienionego wyżej Wójta w zakresie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 29 czerwca 2017 r. Skarżący podniósł, że Wójt Gminy O. nie udzielił odpowiedzi na pkt 3 wniosku i w tym zakresie pozostaje w bezczynności.
Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej wystąpiła anonimowa osoba i zamieszczono w nim żądanie udzielenia odpowiedzi na podany adres mailowy; [...]
Z kolei skargę do tutejszego Sądu na bezczynność w zakresie udostępnienia przedmiotowej informacji wniósł M. P., jednakże na żadnym etapie postępowania prowadzonego przed organem administracji nie wykazał, że to on jest wnioskodawcą i podmiotem ubiegającym się o udostępnienie informacji publicznej.
Podkreślenia zatem wymagało, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej może zostać złożony anonimowo, jednakże wnioskodawca musi liczyć się z tym, że skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu, będzie uzależnione od wykazania, że skarżący jest osobą, która występowała o udostępnienie informacji publicznej. Wykazanie powyższej okoliczności musi nastąpić w sposób nie budzący wątpliwości. Nie jest wystarczające złożenie samego oświadczenia w tym zakresie, jeśli nie zostanie ono poparte przy pomocy innych środków.
W świetle powyższego stwierdzić należało, że w przedmiotowej sprawie wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi określona w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wobec tego należało orzec jak w sentencji.