Uzasadnienie
M. S. pismem procesowym z dnia [...]wniósł za pośrednictwem Wojewody Śląskiego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody [...], który zdaniem skarżącego nie rozpoznał w sposób merytoryczny wniesionej przez niego skargi na działalność Rady Powiatu w K. Skarżący podkreślił, iż otrzymał od Wojewody [...] pismo z dnia [...], jednakże Wojewoda [...] odniósł się w nim jedynie do terminu załatwienia przez Radę Powiatu w K. jego skargi, natomiast pominął w całości aspekty merytoryczne.
Wojewoda [...] pismem procesowym z dnia [...] przekazał do tutejszego Sądu odpowiedź na wniesioną skargę wraz z aktami sprawy i wystąpił o odrzucenie skargi. Stanowisko swoje umotywował tym, że w dniu [...] wpłynęła do Wojewody [...] skarga M. S., która zawierała zarzut nieprawidłowego rozpatrzenia skierowanej do Rady Powiatu w K. skargi na Starostę K. Powyższa skarga została załatwiona w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia [...], skarżący został powiadomiony o sposobie załatwienia wniesionej skargi i o stwierdzeniu naruszenia przez Radę Powiatu w K. przepisów dotyczących terminu rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Pokreślono również, że w stosunku do skarg i wniosków rozpatrywanych w oparciu o przepisy powyżej wskazanego Działu VIII nie mają zastosowania unormowania dotyczące sądowej kontroli, ponieważ nie są to akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów.
Przedmiotem skargi złożonej do sądu administracyjnego przez skarżącego jest bezczynność Wojewody Śląskiego w zakresie braku merytorycznego rozpatrzenia jego skargi na działalność Rady Powiatu w K. Przyjdzie zauważyć, że przedmiotowa skarga związana jest z działalnością Wojewody [...] prowadzoną w oparciu o postanowienia Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący jest niezadowolony z otrzymanego od Wojewody [...] stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia [...]
Podzielić należy stanowisko zaprezentowane prze Wojewodę [...], że problematyka skarg i wniosków regulowana Działem VIII Kodeksu postępowania administracyjnego wymyka się spod kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, ponieważ rozstrzygnięcie podjęte przez Wojewodę [...] nie mieści się w żadnej z podanych wyżej kategorii spraw, a tym samym nie jest z zakresu administracji publicznej. Rozstrzygnięcie to nie stanowi także aktu nadzoru nad działalnością organu gminy, gdyż podjęto je w następstwie kontroli zainicjowanej przez skarżącego.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna.
Niedopuszczalności skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.