Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 grudnia 2016 r. K.K. – reprezentowany przez pełnomocnika – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze wniósł o nakazanie organowi udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej i stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, a także o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów i o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 17 sierpnia 2016 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jednakże do chwili wniesienia skargi nie uzyskał żadnej odpowiedzi. Podkreślił, że organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej. Ponadto podniósł, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej. Z dołączonego do skargi wydruku wniosku wynika, że skarżący wniósł o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie ilości wniosków o dostęp do informacji publicznej skierowanych do organu w poszczególnych latach w okresie 2010 - 2015 oraz w roku 2016 i o przesłanie tej informacji na podany adres poczty elektronicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 26 maja 2017 r. pełnomocnik organu przedłożył wydruk treści wiadomości wysłanej do skarżącego, na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej, w dniu 31 sierpnia 2016 r. o godz. 16.03, z adresu poczty elektronicznej organu. Według treści tej wiadomości, w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 17 sierpnia 2016 r. zamieszczono informację odnośnie liczby wniosków o udostępnienie informacji publicznej, które zostały skierowane do organu w latach 2010 – 2016, w rozbiciu na poszczególne lata. Ponadto organ zawarł informację, że wszystkie dane teleadresowe skarżący znajdzie na stronie internetowej organu i wskazał adres tej strony. Organ dodał, że w razie jakichkolwiek wątpliwości prosi o kontakt w dogodny dla strony sposób – telefonicznie, elektronicznie, pisemnie bądź też osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślenia wymagało, że na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy – co do zasady – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy.
Ponadto dodać należało, że według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: - 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; - 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd – na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. – stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Starosty Powiatu [...] w zakresie rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 17 sierpnia 2016 r., złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, zwanej dalej – u.d.i.p.).
W piśmie tym strona skarżąca zwróciła się do organu o udostępnienie informacji; ile wniosków o dostęp do informacji publicznej zostało skierowanych do organu w poszczególnych latach w okresie 2010 – 2016.
Podkreślenia zatem wymagało, że zakres podmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej określa art. 4 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, m.in. w szczególności: podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa (pkt 3), podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (pkt 4).
Ponadto przedmiot wniosku skarżącego tj. informacja na temat ilości wniosków o udostępnienie informacji publicznej, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż dotyczy działalności wskazanego organu, a dokładnie jest informacją o wykonywaniu przez ten organ zadania publicznego, jakim jest zapewnienie obywatelom dostępu do informacji publicznej.
Z akt administracyjnych wynika, że wnioskowana informacja publiczna została udostępniona stronie skarżącej i pismo organu w tym przedmiocie, zostało przesłane na wskazany we wniosku adres poczty elektronicznej - już w dniu 31 sierpnia 2016 r. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że pismo organu zostało przesłane w terminie 14 dni, licząc od daty złożenia wniosku, tj. od dnia 17 sierpnia 2016 r.
Działanie organu było zatem zgodne z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, według którego – z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych w tym przepisie - udostępnienie informacji publicznej na wniosek, następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Stwierdzić zatem należało, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i w konsekwencji nie doszło do bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 17 sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym bezzasadny jest zarzut skargi dotyczący bezczynności tego podmiotu. Bezpodstawne były w konsekwencji pozostałe wnioski zawarte w skardze.
W związku z tym, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzekł jak w sentencji.