Uzasadnienie
P.S. pismem z dnia [...] r. wystąpił do Burmistrza Miasta I. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej na temat sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic M., W., S. i I. We wniosku tym wystąpił o udzielenie informacji o tym czy informacja o przystąpieniu do sporządzania projektu planu była ogłoszona w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie? Jeśli była, to wystąpił o podanie, jakie konkretnie było to wydawnictwo, jaki numer i w jakiej dacie. Ponadto wystąpił o podanie okresu, w jakim było wywieszone obwieszczenie i miejsce jego wywieszenia, a także treść tego obwieszczenia i informacji zamieszczonej w prasie. W dalszej części wniosku wystąpił o udzielenie informacji o tym, czy były składane wnioski dotyczące przedmiotowego projektu miejscowego planu, w jakiej ilości i działek położonych przy jakich ulicach oraz jakiej materii dotyczyły te wnioski oraz jaki był sposób rozpatrzenia wniosków do planu.
Nadto czy ogłoszono o udostępnieniu projektu miejscowego planu do publicznego wglądu, a jeżeli tak to w jaki sposób i w jakim terminie oraz jaka była treść ogłoszenia. Kolejna kwestia dotyczyła tego, czy była ogłoszona dyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami, a jeżeli tak to jaką przybrała formę i w jakim terminie była przeprowadzona. Ostatnim zagadnieniem postawionym we wskazanym wniosku było podanie wersji (z jakiej daty) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która jest stosowana przy sprowadzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic M., W., S. i I. Burmistrz Miasta I. pismem z dnia [...]r. skierowanym do P.S. udzielił odpowiedzi na powyższe pytanie skarżącego. W piśmie tym organ gminy odwołując się do postanowień art. 17 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podał, że obwieszczenie w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta I. w rejonie przedmiotowych ulic zamieszczone zostało w dniu [...] r. na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta oraz w prasie (Dziennik [...] – dodatek T. z dnia [...]r. nr [...]).
Obwieszczenie to udostępnione zostało na stronach internetowych Urzędu Miasta w Biuletynie Informacji Publicznej i znajduje się tam nadal. Skarżącemu przekazano kopię obwieszczenia. W odniesieniu do pytań na temat treści wniosków złożonych do miejscowego planu to poinformował, że w tej kwestii wniosek strony nie znajduje umocowania w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie dotyczy informacji nie mających charakteru informacji publicznej. Jednocześnie poinformowano, że wszystkie wnioski zostały rozpatrzone w trybie art. 17 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Obwieszczenie o wyłożeniu projektu planu do wglądu publicznego zamieszczone zostało na stronach internetowych oraz na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta od [...]r., zaś w prasie ukazało się w dniu [...]r. w Dzienniku [...] datowanym na [...]r. Obwieszczenie to zawiera w swojej treści informację dotyczącą terminu i miejsca przeprowadzenia dyskusji publicznej nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu.
W przypadku projektu planu termin dyskusji ustalony został na godzinę 1500 dnia [...]r. Odnosząc się do ostatniego pytania podał, że przy sporządzaniu przedmiotowego planu zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wraz z odpowiednio regulującymi ją zmianami.
Z udzieloną odpowiedzią nie zgodził się P.S., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność organu administracji publicznej w zakresie udzielenia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego pismo Burmistrza Miasta I. z dnia [...]r. będące odpowiedzią na postawione pytania nie zawiera wyczerpującej odpowiedzi na żadne z sześciu postawionych pytań. Organ nie odpowiedział na pytanie dotyczące okresu w jakim obwieszczenie było wywieszone, nadto nie wskazano gdzie dokładnie gabloty te znajdują się. Odnosząc się do wniosków składanych do projektu przedmiotowego planu organ odwołał się ogólnie do przepisów ustawy bez powołania konkretnej podstawy prawnej jak i faktycznej. Zdaniem skarżącego informacja której żąda nie doznaje ograniczeń w treści art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odniesieniu do treści ogłoszenia, zdaniem skarżącego organ nie podał pełnej treści tegoż ogłoszenia jak również nie odpowiedział jaką formę przybrała dyskusja publiczna, nadto organ nie podał wersji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiącej podstawę prowadzonych działań w zakresie prac planistycznych dotyczących przedmiotowych ulic.
Burmistrz Miasta I. pismem z dnia [...]r. udzielił odpowiedzi na wniesioną skargę i wystąpił o jej oddalenie. W motywach odpowiedzi podkreślono, że te dokumenty, które były w dyspozycji organu zostały skarżącym udostępnione, nadto podkreślono, że część dokumentów, o które skarżący występują jest publikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej względnie w inny sposób podawana do publicznej wiadomości.
Pismem z dnia [...]r. P.S. podtrzymał wniesioną skargę i sprecyzował swoje żądania kierowane pod adresem organu administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje;
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności działań podjętych przez organ administracji publicznej przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie wykazała, aby wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi na bezczynność organu administracji.
Stosownie do postanowień art. 134 § 1 wyżej wymienionej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Pojęcie informacji publicznej znajduje unormowanie w przepisach Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do postanowień art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności władzy publicznej. Prawo to obejmuje również dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Unormowania konstytucyjne znajdują rozwinięcie w ustawie, która może zawierać niezbędne ograniczenia w dostępie do informacji publicznej. Stosownie do postanowień art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; wglądu do dokumentów urzędowych; dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów.
Wskazane prawo obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Natomiast po myśli art. 5 ust. 1 powoływanej ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast według art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno – technicznej, natomiast stosownie do postanowień art. 16 wskazanej ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z tym, że: odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. W świetle przedstawionych rozważań wynika, że z informacją publiczną spotykamy się wówczas, gdy informacja taka jest już wytworzona w formie określonego dokumentu, względnie w oparciu o dostępne dokumenty może zostać przetworzona.
W rozpatrywanej sprawie skarżący pismem z dnia [...]r. wystąpił do Burmistrza Miasta I. z żądaniem udostępnienia informacji publicznej związanej z pracami dotyczącymi sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic M., W., S. i I., a swoje żądanie sformułował w 6 punktach. Burmistrz Miasta I. pismem z dnia [...]r. udzielił skarżącemu odpowiedzi, która przez P.S. nie została zaakceptowana i następstwem tego wniósł on skargę do tutejszego sądu administracyjnego.
Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan normatywny jak również przedłożony stan faktyczny, należy dokonać analizy działań podjętych przez organ administracji publicznej i ustalić czy działania te odpowiadają postanowieniom prawa.
W pierwszym punkcie skarżący zwrócił się do Burmistrza Miasta I. o podanie czy informacja o przystąpieniu do sporządzania projektu planu była ogłoszona w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie? Jeśli była to wystąpił o podanie jakie konkretnie było to wydawnictwo, jaki numer i w jakiej dacie. Ponadto wystąpił o podanie okresu w jakim było wywieszone obwieszczenie i miejsce jego wywieszenia, a także treść tego obwieszczenia i informacji zamieszczonej w prasie. Odnosząc się do tego żądania organ administracji podał żądane informacje, jak również doręczył skarżącemu odpis obwieszczenia o przystąpieniu do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący udzieloną mu odpowiedź uznał za niewystarczającą, albowiem jego zdaniem nie podano, gdzie są zlokalizowane gabloty Urzędu Miasta, w których przedmiotowe obwieszczenie zostało zamieszczone. Stanowisko skarżącego w analizowanym zakresie nie może zostać uwzględnione, albowiem w ramach dostępu do informacji publicznej obywatel może domagać się udostępnienia informacji, która istnieje, czyli dokumentów już sporządzonych względnie takich, które na podstawie posiadanych przez organ danych będzie można uzyskać informację przetworzoną. W sprawie tej zarzut skarżącego w zasadzie sprowadza się do tego, że organ nie wskazał mu lokalizacji gablot, w których przedmiotowe obwieszczenie było wywieszone. Zatem skarżący nie domaga się udostępnienia istniejącego dokumentu, lecz wytworzenia określonego dokumentu, a okoliczność ta wykracza już poza ramy dostępu do informacji publicznej.
W drugim żądaniu skarżący wystąpił o udzielenie informacji o tym, czy były składane wnioski dotyczące przedmiotowego projektu miejscowego planu, w jakiej ilości i działek położonych przy jakich ulicach oraz jakiej materii dotyczyły te wnioski. W przywołanej powyżej odpowiedzi z dnia [...]r. organ administracji odniósł się do tego zagadnienia i uznał, że problematyka ta nie jest objęta ustawą o dostępie do informacji publicznej, albowiem regulowana jest postanowieniami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący ze stanowiskiem organu nie zgodził się i uznał, że organ winien przekazać mu informacje o tym, czy wnioski te były rozpatrzone pozytywnie lub negatywnie. Także i w tym przypadku zarzuty skarżącego nie znajdują umocowania w treści żądania skierowanego do organu administracji. Z treści żądania skarżącego nie można wywnioskować, że domagał się od udostępnienia informacji o tym, czy wnioski składane w ramach postępowania planistycznego rozpatrywane były pozytywnie bądź negatywnie. Zatem zarzut bezczynności Burmistrza Miasta w tym zakresie nie może zostać uwzględniony.
W trzecim żądaniu skierowanym do organu administracji skarżący wystąpił o udzielenie mu informacji o tym w jaki sposób zostały rozpatrzone wnioski do planu. Zauważyć należy, że Burmistrz Miasta I. w odpowiedzi z dnia [...]r. wskazał na tryb, w oparciu o który rozpatrywane były wnioski do planu zatem uznać należy że dopełnił ciążącego na nim obowiązku, a tym samym zarzut skarżącego nie może być w tym zakresie uwzględniony.
W kolejnym żądaniu skarżący wystąpił o podanie mu informacji czy ogłoszono o udostępnieniu projektu miejscowego planu do publicznego względu, a jeżeli tak to w jaki sposób i w jakim terminie oraz jaka była treść ogłoszenia. W przywoływanym powyżej piśmie z dnia [...]r. Burmistrz Miasta I. zamieścił żądane przez skarżącego informacje, natomiast nie doręczył mu treści tego ogłoszenia i właśnie w tym zakresie skarżący sformułował zarzut pod adresem organu administracji. W odpowiedzi na skargę wskazany organ podał, że nie doręczał skarżącemu treści tego ogłoszenia, albowiem znajduje się ono w Biuletynie Informacji Publicznej, zatem w takim przypadku organ zwolniony jest z jego doręczania wnioskodawcy. Ze stanowiskiem organu administracji w tym zakresie należy się zgodzić, albowiem udostępnienie informacji następuje z wykorzystaniem wskazanego Biuletynu, co oznacza, że informacje w nim zamieszczone zostały udostępnione wszystkim zainteresowanym. W konsekwencji i ten zarzut skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.
Kolejna kwestia dotyczyła tego, czy była ogłoszona dyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami, a jeżeli tak to jaką przybrała formę i w jakim terminie była przeprowadzona. Burmistrz Miasta I. odnosząc się do tego zagadnienia doręczył skarżącemu protokół z przeprowadzonej dyskusji publicznej w dniu [...]r. Uznać należy zatem, że w tym zakresie dopełnił on ciążącego na nim obowiązku. W skardze do tutejszego Sądu skarżący podniósł, że organ administracji nie wskazał formy, którą przybrała dyskusja publiczna. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie zarzut ten nie znajduje umocowania w przepisach prawa, albowiem nie odnosi się do dokumentu lecz związany jest z domaganiem się uzyskania bliżej nie określonej informacji.
Ostatnim zagadnieniem postawionym we wskazanym wniosku było domaganie się podania wersji (z jakiej daty) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która była stosowana przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic M., W., S. i I. W przywołanym powyżej piśmie z dnia [...]r. Burmistrz Miasta I. odniósł się do tego zagadnienia, jednakże bez podania bliższych informacji. W tej sytuacji uznać należy, że zarzut skarżącego nie może być uwzględniony, albowiem organ administracji odniósł się do tego zagadnienia. W tym przypadku sytuacja jest o tyle złożona, że skarżący domaga się udostępnienia informacji o przepisie prawa stosowanym przez organ administracji.
Należy zaznaczyć, że w kraju obowiązuje domniemanie znajomości opublikowanych przepisów prawa, nadto organy administracji obowiązane są podejmować działania na podstawie przepisów i w granicach prawa, zatem mając na uwadze wskazane domniemanie i ciążący na organie obowiązek zobligowany był on wskazać akt prawny stanowiący podstawę prowadzonych przez niego działań, jednakże z uwagi na to, że akty prawa są powszechnie dostępne nie był zobowiązany do dostarczania skarżącemu takiego aktu, nadto należy zauważyć, że skarżący o to nie występował, skarżący domagał się jedynie wskazania, która wersja danego aktu jest przez organ stosowana. Burmistrz Miasta I. informując skarżącego o akcie stanowiącym podstawę prowadzonych działań w domyśle podał, że chodzi o wersję obowiązującą w dniu podejmowania określonych czynności. Przyjdzie uznać, że we wskazanym zakresie organ administracji mógł wykazać większą staranność w udzielaniu informacji, jednakże przyjdzie stwierdzić, że organ ten nie był we wskazanym zakresie organem bezczynnym, a tym samym nie zostały wyczerpane przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniesionej skargi.
W świetle przeprowadzonej analizy treści skargi oraz obowiązujących przepisów prawa skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zarzuty skarżącego nie dały podstaw do uznania, że Burmistrz Miasta I. był organem bezczynnym w zakresie żądań kierowanych do niego przez skarżącego.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.
su.