Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 grudnia 2015 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Rady Miasta M. Jednocześnie w treści skargi domagał się uchylenia uchwały Rady Miasta M. z dnia [...] nr [...]
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie twierdząc, iż skoro na wyżej wymienioną uchwałę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego to tym samym organ nie może pozostawać w bezczynności w związku z nią.
W związku z wątpliwościami dotyczącymi przedmiotu skargi z dnia 24 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy przedmiotem jego skargi jest bezczynność Rady Miejskiej M. w zakresie rozpoznania skargi na działanie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., czy też przedmiotem jest uchwala Rady Miejskiej M. z dnia [...]nr [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Z. L. pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. wskazał, iż przedmiotem jego skargi jest bezczynność Rady Miasta M. "w kwestii rzetelnego rozpoznania skargi na sprzeczne z prawem miejscowym działanie tut. MOPS".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Poza tym należy wskazać, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie właściwy organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednak - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.
W przedmiotowej sprawie Z. L. wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej M. w związku z uchwałą z dnia [...] nr [...] na mocy której organ uznał za bezzasadną jego skargę na działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. Uchwała ta została podjęta w szczególności na podstawie art. 229 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że "skarga powszechna" uregulowana jest w art. 221-240 K.p.a. (Dział VIII tej ustawy) i jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi.
Tym samym sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2692/11, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Albowiem jak wynika z treści art. 3 § 2 P.p.s.a. postępowanie skargowe uregulowane w Dziale VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjny. Z tych względów nie można również wnieść skutecznie skargi do sądu na bezczynność organu w tym zakresie.
Podsumowując należy zauważyć, że skarżący wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej M. w sprawie skargi powszechnej na działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. A zatem czynności podejmowane w sprawie miały miejsce w oparciu o postępowanie skargowe określone w K.p.a. Ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w sprawie tego typu skarg nie może również badać bezczynności organów w tym zakresie. O bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., który odsyła jedynie do pkt 1-4a.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę.