Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) L. G. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie nie rozpoznania wniesionego przez niego odwołania od decyzji Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Ś., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta R. Ś., z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Wskazał, że odwołanie w tej sprawie wniósł w dniu [...] r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że odwołanie skarżącego zostało rozpatrzone i w dniu [...] r. została wydana w tej sprawie decyzja ostateczna, która została wysłana do strony w dniu [...]r. Pomimo powtórnego zawiadomienia przez pocztę o możliwości odbioru przesyłki, strona decyzji nie odebrała. Kolegium zauważyło, że zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. decyzję uważa się za skutecznie doręczoną stronie.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. Kolegium w wyniku rozpatrzenia odwołania L. G. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. wydało decyzję nr [...]. Wobec tego, iż z kserokopii dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji nie wynikało w jaki sposób zostało zrealizowane doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 44 k.p.a. (na dokumencie tym brak informacji doręczyciela o wykonaniu czynności z art. 44 § 2 k.p.a.) pismem z dnia Sąd zwrócił się do organu o wykazanie, że doręczenie tej decyzji skarżącemu zostało skutecznie dokonane. Przy piśmie z dnia [...]r. Kolegium przesłało do tut. Sądu oryginał przesyłki skierowanej do skarżącego wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wskazując, iż z dowodu tego wynika, że przesyłka została powtórnie awizowana.
Z kolei pismem z dnia [...] r. organ poinformował tut. Sąd, iż odpis przedmiotowej decyzji został wysłany skarżącemu. Na rozprawie w dniu [...] r. Sąd postanowił zwrócić się do organu o nadesłanie dowodu doręczenia skarżącemu odpisu tejże decyzji. Dowód doręczenia odpisu przedmiotowej decyzji został przesłany do Sądu przy piśmie z dnia [...] r. Z dowodu tego wynika, iż w dniu [...] r. skarżący osobiście odebrał przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Zatem przedmiotem skargi na bezczynność może być niewydanie przez organ decyzji administracyjnej. W myśl art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 P.p.s.a.). Zatem wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi.
Oznacza to, że gdy żądanie zawarte w skardze na bezczynność zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., działającego jako organ odwoławczy, wniósł [...] r.. Natomiast w dniu [...] r. Kolegium wydało decyzję nr [...], która zapadła w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez L. G. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Zatem na dzień rozpatrzenia sprawy przez Sąd organ nie pozostawał w bezczynności.
W skardze na bezczynność organu Sąd nie dokonuje natomiast kontroli zgodności z prawem aktu wydanego przez organ, a rozstrzygającego o żądaniu strony.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.