Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2017 r. T.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie świadczeń finansowych związanych z lokalem mieszkalnym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tutejszego sądu z dnia 27 listopada 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 7 grudnia 2017 r. (k. 17 akt sądowych).
W terminie zakreślonym do dokonania tej czynności T.S. nie udzielił odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, gdy wniesie ją uprawniony podmiot, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 września 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności administracji publicznej orzekając między innymi w sprawach skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 53 § 2b P.p.s.a w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. Zgodnie zatem z tym przepisem skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3).
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W niniejszej sprawie T.S. został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie. Omówiony wyżej brak formalny nie został w zakreślonym przez Sąd terminie uzupełniony, dlatego Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.