Uzasadnienie
W dniu [...] r. J. R. wystąpił do Wojewody Ś. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej o terenie objętym decyzją tego organu nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę [...], poprzez wskazanie czy teren objęty tą decyzją pokrywa się z terenem pasa drogowego [...], którego granice ustalone zostały liniami rozgraniczającymi określonymi w decyzji nr [...] Wojewody K. z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji [...], o treści nadanej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] r.
Następnie pismem datowanym na dzień [...] r. J. R. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody Ś. polegającą na niezałatwieniu jego wniosku z dnia [...] r. i domagał się wyznaczenia organowi 7 dniowego terminu do załatwienia tego wniosku poprzez udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wydziału Infrastruktury Ś. Urzędu Wojewódzkiego, wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, iż pismem z dnia [...] r. udzielono zainteresowanej stronie informacji o terenie objętym decyzją nr [...] Wojewody Ś. z dnia [...] r.
Na wezwanie Sądu w piśmie procesowym z dnia [...] r. J. R. oświadczył, iż w dniu [...] otrzymał pismo Wydziału Infrastruktury Ś. Urzędu Wojewódzkiego w K. nr [...] z dnia [...] r. podpisane przez Kierownika Oddziału ds. Administracji Architektoniczno-Budowlanej A. W. Jednocześnie wniósł o dopuszczenie dowodów w sprawie w postaci wniosku skarżącego z dnia [...] r. o wydanie zaświadczenia w analogicznej sprawie skierowane do Wydziału Rozwoju Regionalnego [...] w K. oraz pismo Dyrektora tegoż Wydziału A. W. z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w sprawie zaczepiającej bezczynność organu administracyjnego przedmiotem kontroli legalności dokonywanej na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) jest kwestia, czy organ w ustawowym terminie nie zakończył sprawy, do rozpatrzenia której jest właściwy. Przy czym w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a), chodzi o sprawy załatwione w sposób określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a..
Niniejsza sprawa należy do tej kategorii ze względu na treść żądania i formę jej załatwienia, nadto skarżący ma interes prawny we wniesieniu skargi, zatem jest ona dopuszczalna zarówno przedmiotowo jak i podmiotowo.
Zgodnie z art. 149 P.p.s.a. uznanie skargi na bezczynność za zasadną skutkuje wyrokiem zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W sprawach, w których przedmiotem jest bezczynność organów administracyjnych Sąd ma na uwadze stan faktyczny i prawny istniejący zasadniczo w dacie złożenia skargi, jednakowoż nie może przejść obojętnie nad późniejszymi zmianami okoliczności należących do elementów tych stanów. Oznacza to, że Sąd nie może nie uwzględnić zaszłości występujących w chwili orzekania. Takie też stanowisko zajmował w wielu orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny.
Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszym rzędzie stwierdzić, że w dacie wniesienia skargi tj. [...] skarżący nie otrzymał odpowiedzi na wniosek złożony w dniu [...] r. o udzielenie informacji publicznej. Natomiast, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. Z akt administracyjnych nie wynika natomiast, w jakiej dacie pismo z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na ten wniosek zostało nadane na adres skarżącego. Organ pomimo wezwania Sądu z dnia [...] r. dowodu doręczenia tego pisma nie przedłożył. Natomiast z oświadczenia skarżącego wynika, że pismo to zostało mu doręczone dopiero w dniu [...] r.
Udzielenie skarżącemu żądanej informacji już po wniesieniu skargi na bezczynność powoduje jednakże, iż postępowanie w zakresie tej bezczynności stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem z art. 149 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności. Oczywiste jest, że nie można nałożyć takiego obowiązku, gdy czynność została już wykonana. W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie w sprawie wszczętej skargą stało się bezprzedmiotowe.
Natomiast z uwagi na treść skierowanego do Sądu pisma skarżącego z dnia [...] r. należy wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd był uprawniony do zajęcia się jedynie przedmiotem skargi, a mianowicie bezczynnością organu polegającą na nieudzielaniu w terminie informacji. Nie był natomiast ani zobowiązany ani też uprawniony do merytorycznej oceny informacji udzielonej skarżącemu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.