Uzasadnienie
Z. M. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.. Zarzucił w niej, że jako pokrzywdzony złożył pisemny wniosek z dnia [...] r. o wyciągnięcie konsekwencji dyscyplinarnych wobec Koordynatora [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K., a organ administracyjny nie podjął stosownych czynności określonych w art. 134 i ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 132 i art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2002r., Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) oraz nie wydał postanowienia o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia w tej sprawie postępowania dyscyplinarnego.
Tym samym, pomimo ustalenia naruszenia dyscypliny służbowej i nieprzestrzegania zasad etyki zawodowej przez tego funkcjonariusza, jego przełożony - [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. nie wszczął postępowania dyscyplinarnego i nie załatwił sprawy zawnioskowanej przez Z. M..
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w celu wyjaśnienia podnoszonych przez skarżącego zarzutów zawartych we wniosku z dnia [...] r., przeprowadzone zostało stosowne postępowanie i pismem z dnia [...] r. nr [...] skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia sprawy. Zaakcentował nadto, iż pomimo otrzymania wyjaśnień, skarżący w piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. zawarł skargę w zakresie objętym przedmiotową sprawą. W odpowiedzi na nią otrzymał pismo Naczelnika Wydziału Skarg, Wniosków i Analiz Biura Ochrony Informacji Niejawnych i Inspekcji Komendy Głównej Policji w W. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające, iż w dniu [...] r. całość materiałów sprawy została przekazana do Komendanta Głównego Policji w K. celem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K..
W wyniku przeprowadzenia czynności wyjaśniających [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K..
W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę. Zaakcentował, iż nie zgadza się z argumentacją w niej zawartą oraz z otrzymanym przez niego postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K., a także z utrzymującym go w mocy postanowieniem Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. z bezczynnością organu administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo nie podjął on żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Zatem istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność organu administracyjnego jest zobowiązanie tego organu przez Sąd do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.
Tymczasem sprawa będąca przedmiotem skargi została już zakończona, doręczonym skarżącemu, postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...], w którym to odmówiono wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K.. Skoro zatem żądaniu skargi stało się zadość, tuż po jej wniesieniu do Sądu, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. należy uznać za bezprzedmiotowe.
Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, że celem skargi na bezczynność jest wymuszenie zakończenia sprawy, a Sąd rozpatrując ją nie rozpoznaje meritum sporu, a jedynie stwierdza fakt czy organ orzekający pozostaje w nieuzasadnionej zwłoce w jej załatwieniu.
W tym stanie rzeczy stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.