Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data złożenia przesyłki w administracji Zakładu karnego w T.) S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Aresztu Śledczego w S. w sprawie wydania zaświadczenia o stanie zdrowia oraz polegającą na nieudostępnieniu dokumentacji medycznej a także na braku umożliwienia sporządzenia odpisów tej dokumentacji i na niedostarczeniu odpisu zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 176 Konstytucji RP z dniem 1 stycznia 2004 r. zostało wprowadzone dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.
Z tym dniem na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej w skrócie: p.p.s.a.
Stosownie zatem do treści art. 54 §1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 98 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające..., w okresie dwóch lat od wejścia jej w życie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 §1 sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga.
Zestawienie powyższych uregulowań wskazuje, iż przewidują one pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego powinien więc skierować skargę bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jedynie w okresie wskazanym w art. 98 przywołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające..., a więc od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego pozwalało na konwalidowanie niewłaściwego trybu wszczęcia postępowania.
Skarga S. M. z dnia [...] r. wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dacie wykraczającej poza czasokres przewidziany w art. 98 cytowanej ustawy, co czyni niemożliwym przekazanie jej organowi, którego bezczynność została zaskarżona. Jak wynika z powołanych przepisów, po dniu 1 stycznia 2006 r. właściwą i konieczną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi, tak jak stanowi art. 54 §1 p.p.s.a.
W tym miejscu należy wskazać, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do przekazania organowi administracyjnemu skargi, która wpłynęła do sądu administracyjnego, w szczególności nie wynika ona z treści żadnego aktu prawnego obowiązującego sądy administracyjne. Brak jest też odesłania do innych aktów prawnych, w tym zwłaszcza do art. 65 K.p.a., który przewiduje możliwość przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu. Zastosowanie powyższego przepisu wyłącza jego zakres podmiotowy. Pojęcie organ administracji publicznej użyte w treści art. 65 K.p.a., definiuje art. 5 §2 pkt 3 K.p.a. Sąd administracyjny nie jest w myśl powołanych przepisów organem administracji publicznej.
Nie ma zatem kompetencji ani jakichkolwiek podstaw proceduralnych do przekazania wniesionej bezpośrednio do Sądu skargi organowi, którego dotyczy przedmiot skargi.
W tym stanie rzeczy, skarga S. M., jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 54 §1 w związku z art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a..