Uzasadnienie
A. A. pismem z dnia [...] roku skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł skargę na "bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowań administracyjnych przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K., działającego w imieniu Prezydenta Miasta K.". Skarżący wskazał, iż Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w K. nie dopełnił ciążących na nim obowiązków i nie opłacił za niego w terminie obowiązkowej składki zdrowotnej za maj, czerwiec i lipiec 2011 r. Poza tym skarżący wyraził niezadowolenie z postanowienia z dnia [...] nr [...] Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją o utracie statusu bezrobotnego z dniem 1 lutego 2010 r. Jednocześnie podkreślił, że pismem z dnia 23 listopada 2011 roku zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta K. z prośbą o przekazanie jego sprawy Wojewodzie [...] celem rozpoznania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2012 roku wezwano A. A. do wskazania, czy przedmiotem jego skargi z dnia [...] roku jest bezczynność, czy też przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ pierwszej instancji. Ponadto wezwano skarżącego do wskazania i udokumentowania faktu złożenia, przed wniesieniem skargi do Sądu, zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie K.p.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] roku A. A. oświadczył, iż przedmiotem jego skargi jest "bezczynność organu po wydaniu postanowienia z dnia [...] roku o nr [...] oraz dodał, że "w trybie art. 221 K.p.a. złożył skargę do Wojewody [...]". Do wyżej wymienionej odpowiedzi skarżący dołączył załącznik w postaci pisma z dnia [...] roku zatytułowanego "skarga" adresowanego do Wojewody [...]. W piśmie tym A. A. wyraził m. in. niezadowolenie z powodu wykreślenia go z ewidencji osób poszukujących pracy oraz nie podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu jak również zawarł "zażalenie na odmowę wydania przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. zaświadczenia o żądanej treści".
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. reprezentowany przez radcę prawnego E. A. wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie z uwagi na fakt, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W uzasadnieniu radca prawny wskazał, iż zarzuty A. A. dotyczące bezczynności oraz przewlekłości postępowań administracyjnych, jak również niedopełnienia obowiązków przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na fakt, że były przedmiotem rozpoznania przez Radę Miasta K. w trybie przepisów działu VIII K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2. Poza tym art. 161 § 2 P.p.s.a. mówi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w K., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta K. wydał dnia [...] roku decyzję o nr[...], w której uchylił decyzję o utracie statusu bezrobotnego z dniem[...] oraz orzekł o utracie statusu bezrobotnego z dniem [...] z powodu podjęcia pracy. Decyzja powyższa została doręczona skarżącemu w dniu 8 marca 2012 roku. Tym samym bezczynność organu ustała w związku z wydaniem wyżej wymienionej decyzji. Wobec powyższego postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt. 3 i § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.