Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. A. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w sprawie zobowiązania do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Pouczono stronę, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.) poprzez nadesłanie odpisu wezwania do akt sprawy.
W odpowiedzi z dnia 1 lutego 2016 r. skarżący podniósł, że składał wielokrotnie różne pisma do organów i być może również pisma w trybie art. 37 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, przed jej wniesieniem do Sądu strona powinna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 tego Kodeksu lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.
W niniejszej sprawie powyższy wymóg nie został zachowany. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie nie przedstawił dowodu złożenia takiego wezwania. Analiza akt sprawy wskazuje, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wymaganym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Nadto organ w odpowiedzi na skargę nie wskazał, aby skarżący wystąpił z tym środkiem.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga została złożona bez zachowania wymaganego prawem trybu, a skoro tak, okoliczności sprawy uzasadniały jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.