Uzasadnienie
W dniu 25 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga J.R. na bezczynność organu (Gminy G.) polegająca na nie rozpoznaniu w terminie wniosku skarżącego w przedmiocie przyznania zasiłku celowego zwrotnego.
Wezwany do wykazania, czy wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 k.p.a. skarżący poinformował Sąd, iż zażalenia takiego nie wniósł, gdyż takiego obowiązku nie posiada w przypadku skarżenia bezczynności organu w postaci niewydania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz. U. Nr 153 poz.1270/ kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Jednakże, zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a., w każdym ze wskazanych wyżej przypadków konieczne jest wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia o ile obowiązujące przepisy środki takie przewidują.
Jak stanowi art. 37 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym po myśli art. 36 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Strona skarżąc bezczynność organu administracji publicznej w toku postępowania zmierzającego do załatwienia jej indywidualnej sprawy administracyjnej ma zatem obowiązek skorzystania z tego środka zaskarżenia, o ile wyrażać będzie wolę późniejszego złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący nie skorzystał z przysługującego po myśli przepisów kodeksu postępowania administracyjnego środka zaskarżenia zwracając się bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co spowodowało, iż wniesiona przez niego skarga stała się niedopuszczalna wobec niewyczerpania drogi odwoławczej w trybie postępowania przed organami administracji.
Skarga niniejsza podlega zatem odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 ust.6 p.p.s.a.,