Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] J.K. wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Przedmiot skargi dotyczył przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta S. w sprawie przedłużenia skarżącemu umowy najmu lokalu socjalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Jak przyjmuje się w orzecznictwie, o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to, że zastosowanie przepisu art. 247 P.p.s.a. jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 860/12, LEX nr 1239509).
W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, że cytowany przepis art. 247 P.p.s.a. znajduje zastosowanie - między innymi - gdy są podstawy do odrzucenia skargi.
W rozpatrywanej sprawie, J.K. przedmiotem skargi uczynił przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 530/12 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), sprawa zawarcia lub przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego jest sprawą cywilną, załatwianą w drodze umowy cywilnoprawnej.
Wobec tego, powyższa skarga jest niedopuszczalna – jak stanowi art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - gdyż sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Z tego powodu, oczywista bezzasadność skargi, z uwagi na wystąpienie podstaw do jej odrzucenia, nie budzi wątpliwości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.