Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] P. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając swoją skargę skarżący wskazał, że dnia 31 marca 2014 r. drogą mailową zwrócił się do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] o udostępnienie informacji publicznej, to jest:
- 1. kopii wszystkich pism (także e-maili) podpisanych przez urzędników Urzędu Marszałkowskiego sprawujących funkcje publiczne, skierowanych do beneficjentów dotacji unijnych oraz innych podmiotów w następujących sprawach:
- a) uzgodnienia między beneficjentem a instytucją będącą stroną umowy o dofinansowanie projektu dotyczącego kwestii "nieuzasadnionej korzyści",
- b) wiążących informacji przekazywanych beneficjentowi w przedmiocie "nieuzasadnionej korzyści",
- c) ekspertyzy prawnej wyjaśniającej kwestie nieuzasadnionej korzyści.
- 2. kopii dokumentacji pod nazwą: umowa podpisana z Zarządem Województwa [...] - Instytucją Zarządzającą RPO WSL o dofinansowanie projektu pod nazwą: Rewitalizacja kompleksu budynków poklasztornych parafii św. [...] zawartych w kwartale pomiędzy ulicami:[...], [...], [...],[...].
Tymczasem Marszałek Województwa [...] nie udzielił odpowiedzi na wymieniony wniosek.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie, jako skierowanej do organu niewłaściwego oraz bezzasadnej. Wskazano, że adresatem wniosku był Zarząd Województwa, który pełni funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...], a nie Marszałek. Jednocześnie podniesiono, że skarżącemu przy piśmie z dnia 7 maja 2014 r. przesłano umowę zgodnie z punktem 2 wniosku. Ponadto poinformowano skarżącego, że informacja zawarta w punkcie 1 wniosku ma charakter informacji przetworzonej oraz wezwano do wykazania w jakim zakresie jego żądanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. P. L. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1, Sąd postanowił jak w sentencji.
- - ---------------------- 2