Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. G. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie udzielenia informacji.
Pismem z dnia [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. We wniosku wskazał, że nie jest w stanie samodzielnie uiścić kosztów niezbędnych do ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, jak również pokryć kosztów sądowych. Podał ponadto, iż jest osobą niepełnosprawną z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności oraz utrzymuje się wyłącznie ze środków z pomocy społecznej. Wyjaśnił również, iż nie posiada żadnego majątku, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych, posiada mieszkanie komunalne o powierzchni 68 m2, a jego jedynym dochodem jest zasiłek stały w kwocie 444 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku W. G. należy w pierwszej kolejności przywołać zasady wynikające z art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Stosownie do ich brzmienia, przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w kontekście wyżej przywołanej przesłanki przyznania prawa pomocy ocena sytuacji materialnej W. G. doprowadziła do konkluzji, że spełnił on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczenia skarżącego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, natomiast osiągany przezeń dochód w postaci zasiłku stałego nie pozwala na poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności.
Zatem w ocenie Sądu sytuacja materialna strony jest trudna i pozwala przyjąć, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności powalających na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.