Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 listopada 2012 r. A.K. wystąpił do A w M. Spółka z o.o. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie organizacji kontroli biletów w autobusach Spółki. W szczególności wystąpił o wskazanie ilości osób upoważnionych do kontroli biletów, wskazania, czy są oni zatrudnieni w Przedsiębiorstwie czy też kontrolę biletów realizuje podmiot zewnętrzny i jeżeli jest to podmiot zewnętrzny to wystąpił o podanie jego nazwy i adresu, okresu na jaki zawarto umowę na usługę kontroli biletów oraz ogólną informację dotyczącą zasad wynagradzania tego podmiotu. Nadto wystąpił o przesłanie wzoru identyfikatora upoważniającego do przeprowadzania kontroli biletów.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność A w M. Spółka z o.o. pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. za pośrednictwem wskazanego Przedsiębiorstwa wniósł A.K. W skardze tej wystąpił o uznanie strony przeciwnej za pozostającą w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zobowiązanie powyższego Przedsiębiorstwa do dokonania czynności objętej wnioskiem i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi podkreślono, że pismem z dnia 8 listopada 2012 r. wystąpił do powyższego Przedsiębiorstwa o udostępnienie informacji publicznej, jednak do dnia sporządzenia skargi stosowna informacja nie została udostępniona. Nadto zaakcentowano, że przedmiotowe Przedsiębiorstwo jest podmiotem wykonującym zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, a tym samym obowiązane jest do udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Likwidator A w M. Spółka z o.o. wystąpił o oddalenie skargi na koszt skarżącego. W odpowiedzi tej wyjaśniono, że uchwałami Zgromadzenia Wspólników z dnia [...] r. otwarta została likwidacja przedmiotowego przedsiębiorstwa. Po objęciu wskazanej funkcji likwidator podjął działania związane ze zbyciem majątku i wskazano na trudną sytuację Spółki jak również przybliżono działania podejmowane względem pracowników. W odpowiedzi tej z jednej strony zakwestionowano obowiązek Spółki do udostępnienia żądanej informacji, uznając że stanowi ona tajemnicę handlową i nie podlega udostępnieniu, jednakże odwołano się również do pisma z tego samego dnia skierowanego do skarżącego, mocą którego udostępniono mu żądane informacje.
A.K. pismem z dnia 9 sierpnia 2013 r. zmodyfikował swoją skargę na bezczynność organu i obecnie domaga się uznania, że na dzień złożenia wniosku przedmiotowe Przedsiębiorstwo pozostawało w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zasądzenia kosztów postępowania oraz w pozostałym zakresie umorzenia postępowania.
Likwidator A w M. Spółka z o.o. pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. nie zgłosił uwag do powyższego żądania skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Kontrola legalności działań podjętych przez organ administracji publicznej przeprowadzana jest w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270). W ramach tego postępowania sąd administracyjny obowiązany jest do ustalenia, czy organ administracji na dzień wniesienia skargi pozostawał w bezczynności, czy też zarzut formułowany przez skarżącego nie znajduje umocowania w przepisach prawa.
Nadto po myśli art. 149 wyżej wymienionej ustawy Sąd ten, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W rozpatrywanej sprawie skarżący pismem z dnia 8 listopada 2012 r. wystąpił do A w M. Spółka z o.o. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie organizacji kontroli biletów w autobusach Spółki. Jak wynika to z przedłożonych akt wniosek ten w terminie przewidzianym przepisami ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) nie został rozpatrzony. Likwidator powyższego przedsiębiorstwa dopiero w dniu 18 czerwca 2013 r. udzielił odpowiedzi na skargę wniesioną do tutejszego Sądu, jak również innym pismem skierowanym do skarżącego udostępnił żądaną informację. Oznacza to, że na dzień wniesienia skargi organ administracji (przedmiotowe Przedsiębiorstwo) pozostawało w bezczynności, jednakże po wniesieniu skargi żądana informacja została skarżącemu udostępniona, czyli w trybie przewidzianym art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ udostępnił skarżącemu żądaną informację.
Przywołana powyżej okoliczność wyczerpuje znamiona umorzenia postępowania przewidziane treścią art. 161 § 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy, a mianowicie postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tego też powodu Sąd wydał orzeczenie wymienione w pkt 2 sentencji.
Udostępnienie informacji publicznej w ramach autokontroli przeprowadzonej przez organ stosownie do postanowień przywoływanego powyżej art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje Sąd do wypowiedzenia się w kwestii dotyczącej tego, czy bezczynność tego organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wypowiedź w tym zakresie wymaga uwzględnienia okoliczności faktycznych występujących w sprawie. Dla oceny działań organu znaczenie posiada z pewnością kwestia dotycząca jego bytu prawnego i zachodzących w nim zmian. Jak wskazał to Likwidator Przedsiębiorstwa od [...] r. trwa proces likwidacji tego podmiotu, a zatem zachodzą w nim różnego rodzaju zmiany osobowe w zakresie osób uprawnionych do jego reprezentowania. Okoliczność ta musi rzutować na ocenę podejmowanych działań. Mając tę okoliczność na względzie, jak również wyjaśnienia pracownika Przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za jego realizację z dnia 15 lipca 2013 r. skład orzekający uznał, że w sprawie tej bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tego powodu orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do postanowień art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W świetle powyższego po myśli art. 149 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.
sw