Uzasadnienie
H.H. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie "przydzielenia mu lokalu z meldunkiem stałym".
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Wskazał, iż skarżący nie wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Organ podniósł także, że kryteria pomocy mieszkaniowej określa nadal uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy B. Podał, że skarżący złożył wniosek mieszkaniowy na stosownym druku w dniu [...] r., który został zarejestrowany w dniu [...] r. oraz załatwiony zgodnie z obowiązującymi w Gminie B. procedurami.
Z akt administracyjnych wynika, iż pismem z dnia [...] r. skarżący został poinformowany, iż dokonano ponownej weryfikacji jego wniosku o przydzielenie mieszkania oraz o jego przekazaniu do Zespołu ds. opracowywania listy wynajmu celem dalszego rozpatrzenia.
Pismem z dnia [...]r, H. H. wniósł o przyznanie "obrońcy z urzędu". W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący złożył wniosek z dnia [...]r. o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia [...] r. skarżący wskazał, iż przed wniesieniem skargi nie wnosił zażalenia w trybie art. 37 k.p.a.
Zarządzeniem z dnia [...]r. skarżący został wezwany do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, a nadto do wskazania czy wezwał Prezydenta B. do usunięcia naruszenia prawa. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do Sądu z adnotacją, iż skarżący został zwolniony z Zakładu Karnego w J. z dniem [...]r. i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w trybie art. 70 § 2 p.p.s.a. z dniem [...]r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia [...]r. Prezydent poinformował, że H.H. przed wniesieniem skargi nie skierował do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z zarzucaną bezczynnością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie art. 243 P.p.s.a może być ona przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku.
Jednocześnie stosownie do 247 P.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć z możliwością jej wniesienia do sądu. Zgodnie z poglądami zaprezentowanymi w orzecznictwie, niedopuszczalność skargi jest oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., a tym samym podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2004r., OZ 140/04).
H.H. wystąpił z wnioskiem o prawo pomocy w związku ze skargą na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie o przydział lokalu mieszkalnego. Tymczasem skarga na bezczynność w sprawie realizacji wniosku o przydział lokalu polegającego na zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkaniowego z zasobu gminy winna być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zaś brak takiego wezwania, co ma miejsce w niniejszej sprawie, czyni skargę niedopuszczalną. Natomiast niedopuszczalność skargi oznacza oczywistą bezzasadność skargi, o której mowa w art. 247 P.p.s.a., a w takiej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje.
Można już tylko wskazać, że gdyby wniosek o przydział lokalu dotyczył w istocie realizacji uprawnienia przez osobę zakwalifikowaną i wpisaną na listę oczekujących na najem lokalu, to jego realizacja odbywa się w drodze zawarcia umowy cywilnoprawnej. Tymczasem spory na tym tle mogą być rozpatrywane tylko przez sądy powszechne, co także czyniłoby niedopuszczalną skargę w tak zakreślonym przedmiocie ze względu na brak właściwości sądów administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 247 P.p.s.a, należało orzec jak na wstępie.
- - ---------------------- 2