Uzasadnienie
W dniu 19 czerwca 2012 r. A.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie informacji publicznej, wnosząc o: 1/ zobowiązanie tego organu do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej lub uznania uprawnienia skarżącego do uzyskania wnioskowanej informacji i tym samym stwierdzenia obowiązku ciążącego na organie 2/ zobowiązanie Prezydenta Miasta T. do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie 3/ zasądzenie kosztów postępowania.
W skardze podniesiono, iż skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta T. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej w postaci aktu. Wniosek spotkał się z wymijającą odpowiedzią wobec czego został złożony nowy wniosek, precyzujący zakres zgłoszonego wcześniej żądania. Na ten wniosek również nie uzyskał żądanej informacji publicznej, ani tez nie została wydana decyzja o odmowie jej udzielenia. Uzyskał jedynie odpowiedź Wydziału Geodezji U.M. w T., datowana na dzień 1 czerwca 2012 r., z treścią której się nie zgadza. Odpowiedź powinna być udzielona nie przez ten wydział, gdyż nie rejestruje on aktów notarialnych dotyczących nieruchomości. Skarżący nie ma wiedzy co do tego w którym wydziale akty się znajdują, ale to pozostaje w gestii Prezydenta Miasta i ten organ powinien udzielić odpowiedzi na złożony wniosek.
W odpowiedzi na skargę z dnia 4 lipca 2012 r. Prezydent Miasta T., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o umorzenie postępowania ze względu na udzielenie informacji publicznej w żądanym zakresie w dniu 27 czerwca 2012 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a., w tym aktów i czynności z zakresu administracji publicznej. Uwzględniając skargę w tym przypadku, w myśl art. 149 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a nadto rozstrzygnięcia kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przedmiotem kontroli w rozpatrywanej sprawie jest kwestia bezczynności organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej na wniosek, na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198, dalej: u.d.i.p.). Udzielenie informacji publicznej ma charakter czynności materialno-technicznej, pozostającej czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zaś nieudzielenie takiej informacji jest jedną z postaci bezczynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego wedle art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., l OSK 601/05, LEX nr 236545).
W pierwszym rzędzie przyjdzie zauważyć, iż wniosek skarżącego złożony w dniu 28 maja 2012 r., dotyczy informacji publicznej, jak również adresat tego wniosku – Prezydent Miasta T. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia takiej informacji (art. 4 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p.). Co za tym idzie, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku powinien informację taką udostępnić.
Udostępnienie żądanej informacji nastąpiło z naruszeniem wskazanego wyżej terminu w dniu 27 czerwca 2012 r., już po wniesieniu skargi przez A.B.
Zważyć przyjdzie, iż celem podejmowania przez sąd administracyjny kontroli bezczynności organu administracyjnego jest stwierdzenie czy rzeczywiście mamy do czynienia z bezczynnością oraz doprowadzenie do podjęcia przez organ pozostający w bezczynności prawem przewidzianych działań. Zgodnie bowiem z brzmieniem art.149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów administracyjnych zobowiązuje je do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Jak wynika z akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę oraz z oświadczenia skarżącego złożonego na rozprawie w dniu 13 września 2012 r., nie budzi wątpliwości fakt, iż w chwili orzekania przez Sąd bezczynność organu, która była przedmiotem zaskarżenia, nie zachodzi, a żądana przez skarżącego informacja publiczna została udzielona. Z chwilą udzielenia informacji publicznej w zakresie żądanym przez A.B. bezczynność tego organu względem skarżącego ustała. Nie można bowiem zobowiązać organu administracyjnego do dokonania czynności (udzielenia informacji publicznej) jeżeli czynność ta została już dokonana. Tym samym w dacie orzekania przez Sąd w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności Burmistrza.
Stosownie do dyspozycji przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ, którego działanie zaskarżono uwzględnił skargę w całości, zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu nas podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z § 2 p.p.s.a.