Uzasadnienie
K.Ś. wskazując siebie jako spadkobiercę J.Ś. (właścicielki dóbr rycerskich P.), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w sprawie rozpatrzenia i ustosunkowania się do zarzutu, iż Skarb Państwa uzyskał korzystny dla siebie wpis w księdze wieczystej w sposób niezgodny z prawem. Z treści skargi wynika, iż skarżący kwestionuje legalność i skuteczność prawną wniosku Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...].10.1946r. L.dz. [...] o wpis w księdze wieczystej, adresowanego do Sądu Grodzkiego w O., na tej podstawie, że podpis osoby uprawnionej do podpisania wniosku został sfałszowany/dokonany przez osobę nieuprawnioną oraz Skarb Państwa na podstawie wpisu do księgi wieczystej, dokonanego na wniosek Wojewody Wielkopolskiego, przejął prawo własności nieruchomości, która należała do innej osoby niż ta, która wymienił w swoim wniosku Wojewoda. W treści skargi K.Ś. podkreślił, że kierowany przez niego do Wojewody wniosek nie stanowił wniosku o zwrot mienia przejętego przez Skarb Państwa na podstawie przepisów dekretu o reformie rolnej, lecz stanowił wniosek o wydanie decyzji uznającej za niezgodne z prawem działanie Wojewody Wielkopolskiego jaki zostało wszczęte w celu wpisania Skarbu Państwa jako właściciela dóbr rycerskich P. i stwierdzającej nieważność wniosku Wojewody Wielkopolskiego o dokonanie wpisu w księdze wieczystej.
Wojewoda Wielkopolski odmówił wydania wnioskowanej decyzji, nie ustosunkowując się do ujawnionych faktów i stawianych zarzutów dotyczących uzyskania wpisu w księdze wieczystej, co w opinii skarżącego podważa wiarygodność prowadzonych ksiąg wieczystych.
Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których na mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 – 3 ppsa, z którego wynika, iż zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 §2 ppsa sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalności organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach.
W przedmiotowej sprawie dotyczącej rozpatrzenia i ustosunkowania się do zarzutu dotyczącego wpisu w księdze wieczystej nie mamy jednak do czynienia ze sprawą administracyjnoprawną rozstrzyganą przez sąd administracyjny. Organy administracji nie są bowiem właściwe do rozpoznawania zarzutów odnośnie prawidłowości wpisów w księdze wieczystej dotyczących prawa własności lub ważności zawartych umów cywilnoprawnych. Sprawy te, zgodnie z art. 2 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jako sprawy z zakresu prawa cywilnego są bowiem zastrzeżone do właściwości sądów powszechnych.
Z tego względu, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i §3 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ I. Kucznerowicz ja