Uzasadnienie
P. P. złożył skargę na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Powyższy wniosek złożony został jednak z uchybieniem art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Mając powyższe na uwadze, Sąd pismem z dnia 6 lutego 2012r. (doręczonym w dniu 23.02.2012 r. – k. 21 akt) przesłał skarżącemu urzędowy formularz i pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni.
Wnioskodawca nie odpowiedział na powyższe wezwanie, w związku z czym na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 6 oraz art. 257 P.p.s.a. referendarz sądowy w dniu 13 marca 2012 roku wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Od zarządzenia powyższego skarżący złożył sprzeciw podnosząc, że nie zgadza się z pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
W uznaniu Sądu sprzeciw nie jest zasadny. Zgodnie z przepisem art.257p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Stan faktyczny ustalony przez referendarza sądowego w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. P. P. nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu i nawet po wezwaniu nie uzupełnił tego braku w terminie, co skutkuje orzeczeniem jak w sentencji.