Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2013 r. E. P., H. P., D. L., J. G. i Z. A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy na budowę zbiornika bezodpływowego zlokalizowanego w obrębie działki nr [...] w [...], gmina [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż w sprawie bezsporne jest, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący nie wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jak tego wymaga art. 37 § 1 Kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako "Ppsa") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a Ppsa. Badanie merytorycznej zasadności skargi na bezczynność organu musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym jej dopuszczalności.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 Ppsa, skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - dalej jako Kpa). Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w rozpatrywanej sprawie było wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do usunięcia naruszenia prawa.
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, iż żaden ze skarżących nie wezwał tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skargę odrzucił.