Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2006 r., które do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wpłynęło w dniu [...] marca 2006 r., K. O. wniosła skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie nie rozpatrzenia złożonego przez nią odwołania od rozstrzygnięcia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. zawartego w pismach tego organu z dnia [...] września 2005 r. oraz [...] listopada 2005 r. Skarga złożona została po doręczeniu K. O. odpisu pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...], którym organowi I instancji zwrócono akta sprawy oraz przekazano pismo strony z dnia [...] grudnia 2005 r. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W uzasadnieniu tego pisma Kolegium podniosło, iż strona wadliwie uznała pismo organu I instancji za decyzję administracyjną wskazując, iż podstawę wystąpienia przez organ z żądaniem zwrotu pobranych świadczeń rodzinnych stanowiły przepisy art. 405 i 410 k.c, a stanowisko organu I instancji w tej sprawie nie jest stanowiskiem organu administracji publicznej podlegającemu zgodnie z art. 1, czy też skutkującym wszczęciem postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 61 k.p.a.
W uzasadnieniu skargi K.O. wyjaśniła, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. zażądała od organu I instancji wydania decyzji w trybie art. 30 ustawy o świadczeniach rodzinnych o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń i o umorzeniu wypłaconej kwoty 3.072 zł, tytułem otrzymanego świadczenia rodzinnego na podstawie decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r. w dniu [...] grudnia 2005 r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie odmowy umorzenia zwrotu kwoty pobranych przez nią świadczeń rodzinnych, które to odwołanie nie zostało rozpatrzone, a organ odwoławczy nie poinformował jej o przyczynach przekroczenia terminu w rozpoznaniu odwołania. Strona podniosła, iż otrzymała jedynie korespondencję wewnętrzną pomiędzy organami I i II instancji, która to korespondencja nie może zostać uznana za decyzję organu odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie, argumentując iż wobec cywilnoprawnego charakteru wezwania, które organ I instancji wystosował do strony, złożone pismo nie może zostać uznane za odwołanie w znaczeniu art. 129 k.p.a., a samo Kolegium nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego przepis ten nie ma zastosowania, bowiem w stosunku do tego organu nie ma organu wyższego stopnia. W takiej sytuacji, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego przed postępowaniem sądowym, przed wniesieniem skargi należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nie załatwieniu sprawy w terminie. Podstawa prawna takiego wezwania zawarta została w przepisie art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późniejszymi zmianami). Zgodnie z art. 52 §1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a zgodnie z § 2 tego art. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 53 §1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z §2 tego art. w przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 lub na inne akty, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., skarżąca nie skierowała do tego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, stąd skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak jf