Uzasadnienie
Pismem z 25 stycznia 2018 r. D. Ż., zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na bezczynność polegającą na tym, że Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu nie wydał decyzji administracyjnej w przedmiocie wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie.
Zarządzeniem z 14 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 25). Wezwanie zostało doręczone w dniu 9 kwietnia 2018 r. (k. 27).
Pismem z 16 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na ww. zarządzenie podnosząc, że Skarżący jest zwolniony z mocy ustawy od ponoszenia kosztów sądowych. Pełnomocnik zaznaczył, że z ostrożności procesowej, w wykonaniu wezwania, uiścił wpis (k. 29).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Powyższy przepis, zgodnie z art. 198 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Stosując ww. regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez stronę skarżącą zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Błędne bowiem było ustalenie, że Skarżący ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z regulacji art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach, między innymi, ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Skarżący jest funkcjonariuszem Policji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 195 § 2 zd. 1 w zw. z art. 198 i art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 225 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.