Uzasadnienie
R. S. pismem z dnia [...] września 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza Ś. z dnia [...] lipca 2020 r. ([...]).
Skarżący wniósł o:
"1. zwolnienie z opłaty od skargi (...);
- 2. rozpoznania skargi, ustalenie winnego zaniedbania i stwierdzenia przewlekłości postępowania odwoławczego (...);
- 3. przyznania minimalnej stawki wynikającej z ustawy z dnia 17-06-2004 r. za zaniedbania proceduralne, brak rejestracji w repertoriach, przekroczenie terminów kodeksowych i uregulowania niezwłocznie w zw. z kodeksowym terminem 14 wg art. 23 ustawy z dnia 6-09-2011 r. sankcjami karnymi."
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi w całości, ewentualnie o odrzucenie z uwagi na brak ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Treść przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Dodać należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 t.j.; dalej jako "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
W przypadku zatem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowanie takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.
Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.
Z treści skargi wynika wprost, że skarżący wnosi skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w postępowaniu odwoławczym dotyczącą rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji organu I instancji.
Z przedłożonych do akt sądowych sprawy dokumentów, stanowiących załączniki do skargi na poparcie jej twierdzeń oraz akt administracyjnych sprawy nie wynika, by skarżący złożył ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie załatwienia odwołania od decyzji Burmistrza Ś. z [...] lipca 2020r. (nr [...]).
Wobec powyższego, warunek skutecznego wniesienia skargi przez R. S. na przewlekłe rozpoznanie odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie został spełniony, bowiem Skarżący nie wykazał, że wyczerpał tryb opisany w art. 37 k.p.a. w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a., skutkiem czego skarga w przedmiotowej sprawie okazała się niedopuszczalna.
Następstwem niedopuszczalności skargi jest jej odrzucenie z racji niemożliwości przyjęcia skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć Skarżącemu drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł, jak w postanowieniu. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym